จงฉลาดในการใช้ทรัพย์ : หน้า 497/591

จงฉลาดในการใช้ทรัพย์ ៤៩៦ “ประโยชน์ ๕ ประการที่ตถาคตกล่าวถึงนั้น คือพระ อริยสาวกในพระธรรมวินัยนี้ ย่อมใช้จ่ายโภคทรัพย์ที่ตนหามา ได้ด้วยความยากลำบาก สะสมมาด้วยกำลังเรี่ยวแรง อาบเหงื่อ ต่างนํ้า ได้มาโดยชอบธรรม ย่อมใช้ทรัพย์เหล่านั้นเลี้ยงตนเอง ให้เป็นสุข ให้อิ่มหนำสำราญ เลี้ยงบุตรภรรยา ทาสกรรมกร คนรับใช้ให้เป็นสุข นี้เป็นประโยชน์ที่จะถือเอาจากโภคทรัพย์ ข้อที่ ୭ ดูก่อนคฤหบดี นอกจากจะเลี้ยงตนเองและบุตรภรรยา ทาสกรรมกร คนรับใช้ให้เป็นสุขแล้ว พระอริยสาวกในพระ ธรรมวินัยนี้ ย่อมใช้จ่ายโภคทรัพย์ทั้งหลายที่หามาได้ด้วยความ เหนื่อยยากลำบาก สะสมมาด้วยกำลังแขน อาบเหงื่อต่างน้ำ แสวงหามาได้โดยชอบธรรม เลี้ยงมิตรสหายให้เป็นสุข ให้อิ่มหนำ บริหารให้เป็นสุขสําราญ นี้เป็นประโยชน์ที่จะพึงถือเอาจาก โภคทรัพย์ข้อที่ ๒ ดูก่อนคฤหบดี อีกประการหนึ่ง อริยสาวกในพระธรรม- วินัยนี้ นอกจากจะถือเอาประโยชน์จากทรัพย์ คือใช้จ่ายทรัพย์ ให้เกิดประโยชน์ทั้งสองประการแล้ว ย่อมใช้ทรัพย์ที่ตนเองหา มาได้โดยชอบธรรม ได้มาโดยธรรม ป้องกันอันตรายที่เกิดจาก ไฟ น้ำ พระราชา โจร หรือทายาทผู้ไม่เป็นที่รัก ทำตนให้สวัสดี