การโต้ตอบที่เกิดขึ้นตั้งแต่อดีตกาล : หน้า 225/591

ขอจงเป็นอยู่เถิด ๒๒๔ ก็ไม่พูดตอบเลย” ต่างพากันไปกราบทูลเรื่องนี้ต่อพระผู้มีพระ ภาคเจ้า พระองค์จึงตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย พวกคฤหัสถ์เขาถือ มงคลกัน เมื่อเขากล่าวว่า ขอพระคุณเจ้าจงเป็นอยู่เถิด เราอนุญาตให้กล่าวตอบว่า ขอให้พวกท่านจงเป็นอยู่เถิด” ภิกษุ ทั้งหลายพากันทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ข้าแต่พระองค์ ผู้เจริญ การกล่าวโต้ตอบนี้ เกิดขึ้นเมื่อไรพระเจ้าข้า” พระพุทธ องค์ตรัสตอบว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การโต้ตอบกันนี้เกิดขึ้นมา ตั้งแต่โบราณกาลแล้ว” แล้วทรงนำเรื่องในอดีตมาตรัสเล่าว่า ในอดีตกาล เมื่อพระเจ้าพรหมทัตเสวยราชสมบัติใน กรุงพาราณสี พระโพธิสัตว์อุบัติในตระกูลพราหมณ์ในแคว้นกาสี บิดาของพระโพธิสัตว์มีอาชีพค้าขายเลี้ยงชีพ เมื่อพระโพธิสัตว์ อายุ ๑๖ ปี บิดาให้ท่านแบกเครื่องแก้วเดินทางไปตามเมืองต่างๆ จนมาถึงกรุงพาราณสีสองพ่อลูกได้หาที่พัก แต่หาที่ไม่ได้จึงถามว่า “คนเดินทางมาถึงผิดเวลาจะพักได้ที่ไหน” ชาวบ้านตอบว่า “นอกเมืองมีศาลาอยู่หลังหนึ่ง แต่ศาลานั้นมียักษ์อยู่ ถ้าท่าน ต้องการที่พักจงพักเถิด” ฟังดังนั้นแล้ว พระโพธิสัตว์กล่าวกับ บิดาว่า “มาเถิดพ่อ อย่ากลัวเลย ฉันจะทรมานยักษ์นั้นให้หมอบ ลงแทบเท้าของพ่อเอง” จากนั้น ทั้งสองพากันไปพักที่ศาลานั้น บิดาพระโพธิสัตว์นอนบนพื้นกระดาน ส่วนตัวท่านเองนั่งนวด เท้าให้บิดา