ลักษณะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า : หน้า 56/370

๕๕ อุบาสาอุบาสินมิจากพระไตรปิฎก ๒.๒๑ พระกามารมีดงเนตรเช่นกับพระโพธิ์แดงอ่อนซึ่งเกิดได้ครู่เดียว จริงอยู่ ดวงตาของ คนอื่นไม่บริสุทธิ์ ประกอบด้วยตาทั้งออกมาข้าง ลิ้นลงไปบ้าง เช่นกันสัตว์มีช้าง และหนู เป็นต้น แต่พระเนตรของพระมหาโพธิ์โลสมใส่ด้วยความอ่อนน้อมดี ตาละเอียดดูแม้ว่ากลมกลมที่เขา ล้างแล้วขัดตั้งไว้ ที่ม. (อรรถ) มก. ๑๓/๑๒๕ ๒.๒๑ พื้นพระมังสะของพระมหาอุบาสchtigenขึ้นตั้งแต่หมวกพระกรรณ (ห) เบ้าขวาปาพล ฉลา (หน้าหนาว) ทั้งสิ้นเต็มบริสุทธิ์ใจอจ่อมทวพระกรรณเบื้องซ้าย งดงามเหมือนแผ่นอูนิษ (มงกุฎ) เครื่องประดับของพระราชา ในนัยแรก พระอุมาเทวะลือพระเทวีจุรุณปฐมอวัยวะรอบพระพักตร์ ในที่สอง พระอุมาเทวะเป็นปริมณฑลในที่ทั้งปวงดูอุณหิส ที่ม. (อรรถ) มก. ๑๓/๑๒๕ ๒.๒๒ พระวรกายแห่งพระผู้พระภาคอันรุ่งเรืองด้วยอนุพุชชนะ (ลักษณะเปลือยน้อย) ๘๐ ประการ พระวัสมีโดยปรกติประมาณหนึ่ง และวรรณะ ๒๓ ประการ ก็โพธิ์ปลี่ยงพื้น อัมพรอันร้างพราวด้วยดวงดาว ประหนึ่งดอกบัวอันบานสะพรั่ง จุดดังปรัศจิมประมาณ ๑๐๐ โยชน์ ผลานเติมเต็ม ที่ป. (อรรถ) มก. ๑๒/๑๒๗ ๒.๒๓ พระเรียงของพระผู้พระภาคเจ้าผ่าประทับยันอย่าง รุ่งโรจน์เหมือนสระที่เต็มไป ด้วยดอกบัวกำลังแย้ม เหมือนตันปราจิตด้วยดอกบานสะพรั่ง และเหมือนท้องฟ้าที่ระบะยับไป ด้วยดาว และพยัคฆ์ ม.ม. (อรรถ) มก. ๑๓/๑๕๕ ๒.๒๔ ช่างต่ำประเสริฐเมื่อประสงค์จะดูส่วนข้างหลัง จึงหมุนร่างกายทั้งสิ้นนั้นเทียบ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผิงหมุนไปจนถึงนั้น เพราะฉะนั้น พระผู้พระภาคเจ้าทรงออกกลับพระสรีระ ทั้งสิ้นเทียวชำเลืองดู จุดพระพทธรูปทองคำที่หมุนไปด้วยเครื่องยนต์ ม.ม. (อรรถ) มก. ๑๙/๑๔๔ ๒.๒๕ พระองค็ย่อมประสอต่อยบริษัทย์แก้ คือ ไม่แปดเปื้อนด้วยน่า ด้วยเสน่ห์ ด้วย เลือด ด้วยน้ำเหลือง ด้วยของไม่สะอาดใด นับว่าหดคริสต์ แปรงเหมือนแก้วมณีเขาวาง ลงบนผ้ากาลิกพลัด พร้อมไม่เป็นผ้ากาลิกพลัด แต่ผ้ากาลิกพลัดไม่เปื้อนแก้วมณี ม.อ. (พุทธ) มก. ๒๓/๔๕