ปัญจสมันตปาฏิหาริย์ : หน้า 89/288

ประโยค - ปัญจสมันตปาฏิหาริย์ อรัถถกาพระวิชัย ปัจจิวา วันเดือนา - หน้าที่ 803 ขึ้นชื่อว่าอาบัติ มีการตัดเป็นวินิจฉัยร ะ ๕ พึงทราบในเพราะ เตียงตั้งและผ้าปูนุ่ง ผ้าปิดฝน ผ้าอาบน้ำฝนและสุดวิสว ซึ่งเกิน ประมาณ บทว่า ปญฺจมหากาเรมี ความว่า ภิกษุอ้วนต้องอาบัติ ด้วย อาการ ๕ เหล่านี้ คือ "ความเป็นผู้ไม่ละอาย ความไม่รู้ ความเป็น ผู้สงสัยแล้วขื่นทำ ความเป็นผู้มีความสำคัญว่าว่าไม่ควร ความเป็นผู้มีความสำคัญว่าไม่ควรในของที่ควร" ข้อว่า ปญฺจปุตติโต มุฑฺฒาปปจโย ได้แก่ ปราชิก อัฏลังกรัช ทุกกฎ สังมาทิศสาส และปาติฑีย์ [๕๕๒] บทว่า อนามนต์จกโร ได้แก่ ความไม่มีแห่งการต้อง บอกกล่าวถึงที่จะไปว่า "กิณฺฺญ"ไม่ออกกาลิกมฺยมีอยู่ ถึงความเป็น ผู้ที่ออกไปในสกุลทั้งหลาย ก่อนนั้นดี ทีหลังนั้นดี บทวา อนริญฺญาตน ความว่า การฉันต้องคำนึงถึงอสมัยที่ พระผู้พระภาคตรัสว่า "วันในสมัย เป็นปาจิตตีย์ เพราะฉัน เป็นใหญ่" ชื่อว่าความคำนี้ การที่ไม่ต้องทำอย่างนั้น ชื่อว่าความ ไม่ต้องคำนี้ ความหมายอันใด ในโภชนะแห่งหลัง อนพระผู้พระภาคตรัส แล้ว การที่ไม่ต้องทำความหมายอันนั้น ชื่อว่าความไม่ต้องหมาย จริงอยู ่ วัดนี้ พระผู้พระภาคตรัสห้ามแล้วด้วยสูงของตน ภิกษุถือเอาวิบากในบัดนี้เป็นวัตรนั่นเอง