พระโสณะและการเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า : หน้า 62/580

ธรรมะเพื่อประช ครั้งหนึ่งในชีวิตของลูกผู้ชาย ๖๑ ต้องใช้เวลานานถึง ๓ ปี เนื่องจากชายแดนสมัยนั้นหาพระให้ครบ ๒๐ รูปยาก เมื่ออุปสมบทไม่นาน ท่านได้บรรลุธรรมเป็น พระอรหันต์ นามว่า โสณโกฏิกัณณะ ตลอดระยะเวลาที่ พระเถระอยู่กับพระอุปัชฌาย์ ก็ได้ยินแต่กิตติศัพท์ของพระ สัมมาสัมพุทธเจ้า แต่ยังไม่เคยได้เข้าเฝ้าพระพุทธองค์ วันหนึ่ง ท่านได้เข้าไปกราบขออนุญาตพระอุปัชฌาย์ เพื่อจะไปเข้าเฝ้า พระพุทธเจ้า พระมหากัจจายนะกล่าวว่า “ดีละๆ โสณะ ท่านจง ไปเฝ้าพระพุทธองค์เถิด ท่านจักได้ทัสสนานุตตริยะ พระองค์ เป็นผู้น่าเลื่อมใส มีอินทรีย์สงบ มีพระหฤทัยสงบ ถึงพร้อมด้วย วิชชาและจรณะ เป็นพระมุนีประเสริฐ ท่านจงถวายบังคม พระบาทด้วยเศียรเกล้าตามคำของเรา จงทูลถามถึงความเป็น ผู้มีอาพาธน้อย พระโรคเบาบาง ทรงกระปรี้กระเปร่า ทรงมี พระกำลัง ทรงอยู่สำราญเถิด” พระโสณะชื่นชมยินดีภาษิตของพระอุปัชฌาย์แล้ว ก็ลุก จากอาสนะ อภิวาทกระทำประทักษิณพระอุปัชฌาย์ เก็บ อาสนะแล้วถือบาตรและจีวร ออกเดินทางไปยังกรุงสาวัตถี เมื่อเดินทางถึงเมืองแล้ว ได้ไปเข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า ณ พระวิหารเชตวัน หลังจากพระพุทธองค์ตรัสถามความเป็นอยู่ การเดินทางของพระโสณะแล้ว ได้ตรัสสั่งให้พระอานนท์จัด ที่พักในพระคันธกุฎีหลังเดียวกับพระองค์ให้กับพระโสณะ คืนนั้น