บรรลุพระนิพพาน: ความสุขอันสูงสุด : หน้า 255/580

Boประช ผู้อยู่จบ พรหมจรรย์ ๒๕๔ ย่อมดับกิเลสได้บรรลุพระนิพพานเฉพาะตน และทราบชัดว่า ชาติสิ้นแล้ว พรหมจรรย์อยู่จบแล้ว กิจที่จะต้องทำยิ่งกว่านี้ ไม่มีอีกแล้ว” ผู้ที่ได้บรรลุพระนิพพาน ได้เข้าถึงและเป็นอันหนึ่ง อันเดียวกับกายธรรมอรหัต หมดสิ้นกิเลสอาสวะแล้ว เรียกว่า “ผู้อยู่จบพรหมจรรย์” เพราะกิจของการประพฤติพรหมจรรย์ จะเป็นการปฏิบัติสมถวิปัสสนา การศึกษาไตรสิกขา ศึกษาเรื่อง ศีล สมาธิ ปัญญา อธิศีล อธิจิต อธิปัญญาได้เสร็จสิ้นสมบูรณ์ แล้วได้เข้าถึงบรมสุข คือ ความสุขอย่างยิ่ง เมื่อบรรลุพระนิพพาน บรรลุเอกันตบรมสุข มีสุขอย่างเดียว สุขล้วนๆ ที่ไม่มีอะไรมา เปรียบปานได้ เสวยสุขอยู่ในโลกุตรฌานสมาบัติตลอดเวลา ดังนั้นผู้รู้ทั้งหลายที่ได้รับรสแห่งความสุขในพระนิพพาน แล้ว จึงกล่าวยืนยันเป็นเสียงเดียวกันว่า นิพฺพานํ ปรม์ สุข นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง พระพุทธเจ้าทั้งหลายตรัสรับรองว่า พระนิพพานเป็นเยี่ยม ความรู้ในเรื่องพระนิพพานนี้เป็นเรื่องที่ ลึกซึ้ง ต้องศึกษาจากคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แล้ว ลงมือปฏิบัติให้รู้แจ้งเห็นจริงตามที่พระองค์สอน จึงจะเกิดความ รู้ที่สมบูรณ์ที่แท้จริง ไม่เช่นนั้นแล้วอาจเกิดความเข้าใจผิด พลาดคลาดเคลื่อนได้ เพราะพระนิพพานเป็นเรื่องละเอียด