ธรรมะเพื่อประชาชน: การเข้าใจชีวิตและความตาย : หน้า 220/580

ธรรมะเพื่อประชll ละตัณหาได้ไม่ต้องเกิดอีก ๒๑๙ การเกิดเป็นทุกข์ ถ้าเกิดบ่อยๆ ก็ต้องทุกข์บ่อยๆ มีทุกข์ ตั้งแต่ลืมตาขึ้นมาดูโลก จนกระทั่งถึงวันหลับตาลาโลก ในวัน สุดท้ายของชีวิต ไม่มีใครที่จะหนีความตายไปได้ แต่คนส่วนใหญ่ ไม่อยากจะได้ยินเรื่องความเป็นจริงของชีวิตที่ว่า เกิดมาแล้ว ต้องตาย เพราะรู้สึกเอาเองว่าไม่เป็นมงคล แต่ถ้าเราหันกลับ มาพิจารณาสิ่งที่เป็นจริงกันบ้าง หันมามองความเป็นจริงของ ชีวิตที่ว่า สักวันหนึ่งเราก็ต้องตาย เราจะได้ดำรงชีวิตอยู่ด้วย ความไม่ประมาท ถ้ามัวแต่ทำมาหากินอย่างเดียวแล้วไม่ได้ สร้างบุญ อย่างนี้เรียกว่าไม่เป็นมงคลแก่ชีวิต แต่ถ้านึกถึงความ ตายแล้วเร่งสร้างบารมี อย่างนี้เป็นมงคล เพราะได้ใช้ร่างกายนี้ ให้เกิดประโยชน์ ทำทั้งบุญในพระพุทธศาสนา และทำบุญ สงเคราะห์โลก สงเคราะห์เพื่อนมนุษย์ ชีวิตอย่างนี้จึงจะมีคุณค่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสเรื่องความจริงของชีวิตไว้ว่า “สัตวโลกอันความตายครอบงำไว้ อันความชรา ห้อมล้อมไว้ วันคืนได้ล่วงไปๆ เหมือนด้ายที่กำลังถูกทอ ช่าง หูกทอไปได้เท่าใด ส่วนที่จะต้องทอก็เหลือน้อยลงไปฉันใด ชีวิตของสัตว์ทั้งหลายก็ฉันนั้นเหมือนกัน แม่น้ำที่เต็มฝั่ง ย่อมพัดพาเอาต้นไม้ที่เกิดอยู่ริมฝั่งให้หักโค่นไปฉันใด สัตว์ ทั้งหลายย่อมถูกชรา และความตายพัดพาไปฉันนั้น”