ธรรมะเพื่อประช : หน้า 108/580

ธรรมะเพื่อประช ผู้ดื่มรสแห่งธรรม ๑๐๗ ได้ค่าจ้างในศาสนาของเรา ส่วนบุตรของเรา เป็นเช่นเจ้าของ โค ผู้บริโภคปัญจโครสได้ตามความชอบใจ” ได้ตรัสพระคาถาว่า “หากว่า นรชนกล่าวพระพุทธพจน์ ที่มีประโยชน์เกื้อกูล แม้เล็กน้อย แต่เป็นผู้มีปกติประพฤติธรรมสมควรแก่ธรรม เขา ละราคะ โทสะและโมหะได้แล้ว เป็นผู้มีจิตหลุดพ้นดีแล้ว หมด ความยืดมั่นในโลกนี้และโลกหน้า ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่ง สามัญญผล” การที่บุคคลรู้ธรรมมาก แต่ไม่ยอมประพฤติธรรม ย่อม ไม่ได้รับผลแห่งการปฏิบัติธรรม ส่วนบุคคลผู้รู้ธรรมแม้เพียง เล็กน้อย แต่ตั้งใจปฏิบัติอย่างจริงจัง ย่อมจะได้รับผลของการ ปฏิบัตินั้น และได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่ทำประโยชน์ให้เกิดขึ้นทั้ง แก่ตนเองและผู้อื่น ถือว่าเป็นการช่วยกันจรรโลงพระพุทธศาสนา ให้ยืนยาวต่อไปอีกด้วย ธรรมะทุกบทของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ถ้าหากผู้ศึกษา ตั้งใจนำมาปฏิบัติอย่างจริงจังและสม่ำเสมอ ย่อมสามารถ บรรลุธรรมได้ทั้งสิ้น เพราะธรรมะของพระพุทธองค์เป็น ธรรมะเพื่อความดับทุกข์ เพื่อให้เข้าถึงบรมสุขที่แท้จริง เราเรียนธรรมะเพื่อต้องการดับทุกข์ ดับกิเลสที่มีอยู่ในใจ ไม่ใช่เรียนไว้เพื่อโอ้อวดยกตนข่มท่าน หรือหวังจะให้คนอื่น