ธรรมะเพื่อประช : หน้า 132/580

ธรรมะเพื่อประช พระปิณโฑลภารทวาชเถระ(๑) ๑๑๑ ในป่าใหญ่ ตอนเช้าตรู่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรวจดูสัตวโลก ด้วยธรรมจักษุ ทรงทอดพระเนตรเห็นพญาราชสีห์ เข้ามา ปรากฏในข่ายพระญาณอันบริสุทธิ์ จึงเสด็จไปบิณฑบาตใน เมืองสาวัตถี หลังจากที่เสวยภัตตาหารเสร็จ ก็เสด็จมายังถ้ำา ของพญาราชสีห์ซึ่งกำลังออกหาอาหาร แล้วทรงประทับนั่งขัด สมาธิกลางอากาศ เข้านิโรธสมาบัติ รอคอยการกลับมา พญาราชสีห์ได้เหยื่อและกลับมายังถ้ำ เห็นพระสัมมา สัมพุทธเจ้าประทับนั่งเข้านิโรธสมาบัติอยู่ภายในถ้ำ จึงคิดว่า “ในป่าแห่งนี้ ไม่มีสัตว์อื่นที่มีความสามารถจะมานั่งกลางอากาศ ในที่อยู่ของเราได้ บุรุษนี้ช่างยิ่งใหญ่จริงหนอ มานั่งขัดสมาธิ ภายในถ้ำของเรา และมีรัศมีกายสว่างไสวแผ่ไปโดยรอบ เราไม่ เคยเห็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์ถึงเพียงนี้ สงสัยบุรุษนี้คงเป็นยอดมหา บุรุษของโลก” เมื่อคิดดังนั้นแล้ว ก็ออกไปหาดอกไม้ชนิดต่างๆ ทั้งที่เกิดในน้ำและที่เกิดบนบก มาปูลาดเป็นอาสนะดอกไม้ ตั้งแต่พื้นดินวางซ้อนๆ กันขึ้นไป จนถึงที่พระพุทธองค์ประทับ นั่งขัดสมาธิ และยืนอารักขาพระพุทธองค์อยู่ตรงนั้นด้วยจิต เลื่อมใส จนกระทั่งถึงสว่าง พอรุ่งเช้าวันใหม่ พญาราชสีห์ก็นำดอกไม้เก่าของ เมื่อวานออกไปทิ้ง และหาดอกไม้สดมาปูเป็นอาสนะอีก จัดแจง