การปฏิวัติชีวิตผ่านธรรมะ : หน้า 159/580

ธรรมะ ประชา พระปิณโฑลภารทวาชเถระ (๔) ១៥៨ เป็นการปฏิวัติชีวิตของตนเอง เพื่อยกจิตใจให้สูงขึ้น สูงด้วยศีล สมาธิและปัญญา ท่านต้องสละความสุขสบายส่วนตัว ไม่เห็น แก่ปากท้อง ปฏิบัติตามพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด อีกทั้ง กฎหมายบ้านเมืองก็ต้องไม่ไปล่วงละเมิดด้วย ทําให้ต้องสํารวม กาย วาจา ใจ มีอินทรียสังวร ใช้สติคอยกำกับเตือนตนเองอยู่ ตลอดเวลา โดยเฉพาะต้องอดทนต่อความกำหนัดยินดีในกาม เพราะชีวิตพระเป็นชีวิตของผู้ประพฤติพรหมจรรย์ คือ ประพฤติเหมือนกับพรหมในพรหมโลก ที่เสวยสุขอยู่ด้วยฌาน- สมาบัติ เมื่อสมณะไม่ยุ่งเกี่ยวกับกามคุณ ท่านก็จะต้องอาศัย ความอดทน และหมั่นเจริญสมาธิภาวนาเป็นประจำ อยู่เป็นสุข ด้วยธรรมปฏิบัติ จึงจะสามารถเอาชนะทั้งกิเลสกามและ วัตถุกามได้ เรามาศึกษาชีวิตสมณะว่า มีวิธีการฝึกตัวอย่างไร ที่ ทําให้ท่านสามารถประพฤติพรหมจรรย์ อยู่ในเพศบรรพชิตจน ตลอดชีวิต ได้เป็นเนื้อนาบุญให้กับพวกเรา เรื่องมีอยู่ว่า "วันหนึ่ง ท่านพระปิณโฑลภารทวาชเถระกลับจากบิณฑบาตแล้ว หลังฉัน เสร็จ ท่านได้เหาะไปนั่งพักกลางวันอยู่ที่โคนต้นไม้ต้นหนึ่ง ง *มก. คุหัฏฐกสูตร เล่ม ๔๗ หน้า ๖๙๙