ธรรมะเพื่อประชา : หน้า 82/589

ธรรมะเพื่อประชา ทำบาปเพราะนึกสนุก ๘๑ ไปทําบาปอกุศลเข้า เมื่อรู้ตัวก็จะรีบปรับปรุงแก้ไขทันที เพราะ ท่านเชื่อเรื่องกฎแห่งกรรม ไม่ว่าจะเป็นกรรมดี หรือกรรมชั่วที่ ทําเอาไว้ สักวันหนึ่งกรรมนั้นจะตามมาส่งผลอย่างแน่นอน จะเร็วหรือช้านั้นก็แล้วแต่เจตนาและความพยายามที่ได้ทำไว้ ท่านจึงไม่ยอมที่จะทำบาปอกุศล แต่มุ่งสั่งสมความดีอย่างเดียว ผู้ที่ไม่คุ้นเคยกับการทำความดี อาจมองดูว่าการทำ ความดีเป็นสิ่งที่ทําได้ยาก จึงไม่ค่อยอยากทำ ทั้งๆ ที่รู้ว่า ทําแล้วจะมีความสุขเป็นผล ส่วนบาปอกุศลทำได้ง่ายกว่า แต่ก็ ต้องไปเสวยทุกข์ทรมานในอบายภูมิ ซึ่งเมื่อดูผลกรรมที่ทำไว้ มันไม่คุ้มกันเลย พระพุทธองค์จึงทรงสอนว่า “ความชั่วแม้เพียง เล็กน้อย อย่าได้ทํา ควรเก็บเกี่ยวแต่บุญกุศลให้เต็มที่ อย่าดูหมิ่น บาปกรรมว่าจะไม่ให้ผล เพราะการกระทำใดๆ ที่จะไม่ให้ผล เป็นไม่มี” ถึงแม้คิดว่า ทำเพื่อล้อเล่นสนุกสนาน แต่อาจน่า ความทุกข์มาให้มากมาย เหมือนดังเรื่องของพระเถระรูปหนึ่ง ซึ่งเคยพลั้งพลาดในอดีต กว่ากรรมเก่าจะหมดสิ้นไป ต้องรับ ผลกรรมยาวนานจนกว่าจะได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ *เรื่องมีอยู่ว่า ในยุคสมัยของพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า มีพระภิกษุ ๒ รูป กำลังเดินทางไปฟังพระปาฏิโมกข์ในวันอุโบสถ *มก. เล่ม ๓๒ หน้า ๔๐๗