ปรทัตตูปชีวีเปรต: การบูชาบรรพบุรุษและการอุทิศส่วนกุศล : หน้า 319/589

สิ่งที่บรรพบุรุษ รอคอย ๓๑๘ ๑๒. ปรทัตตูปชีวีเปรต เป็นเปรตประเภทเดียวที่รับส่วน กุศลได้ เมื่อมีผู้อุทิศส่วนกุศลไปให้ ดังเรื่องของอดีตพระราชา องค์หนึ่ง ที่ท่านเคยพลั้งพลาดล่วงเกินต่อพระปัจเจกพุทธเจ้า ด้วยการด่าบริภาษ พอลับสายตาไปได้หน่อยหนึ่ง ก็เกิดอาการ เร่าร้อนหิวกระหาย และได้สวรรคตลง เมื่อละโลกก็ไปสู่อเวจีมหานรก พอพ้นจากอเวจีก็มา ขุมบริวาร และไปเป็นเปรต หมดกรรมจากเปรตก็มาเกิดเป็น คนยากจน แต่ระลึกชาติได้ จึงกลัวบาปกรรมแล้วออกบวช จนได้บรรลุอรหัตตผล ส่วนพ่อแม่และพี่ชายสร้างอกุศลกรรม ตายไปก็ไปเป็นปรทัตตูปชีวีเปรต จึงมาขอส่วนบุญ พระเถระ ก็อุทิศส่วนกุศลไปให้ ทำให้เปรตเหล่านั้นพ้นทุกข์ ได้กายทิพย์ ที่สวยงาม มีอาหารทิพย์และอาภรณ์ทิพย์ ที่ได้อนุโมทนาในทาน ของพระเถระ ที่ถวายบิณฑบาตและไตรจีวรแด่หมู่สงฆ์ เพราะฉะนั้น ยังมีบรรพบุรุษของเราอีกมาก ที่กำลัง รอคอยให้เราทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ ท่านเหล่านั้นรอคอย ด้วยใจจดใจจ่อ บางท่านได้รับความทุกข์ทรมานในอบายยังรับ ส่วนบุญไม่ได้ก็มี แต่บุญก็จะไปคอยอยู่ ต่อเมื่อกรรมเบาบางลง อยู่ในภาวะที่รับได้ก็จะรับบุญที่เราอุทิศไปให้ได้ แต่อย่างไร ก็ตามเราทำบุญเราก็เป็นผู้ได้ก่อน ได้ความสุขความสบายใจ และกุศลผลบุญนี้จะนำเราไปสู่สุคติกันทุกๆ คน