การฟื้นคืนพระเนตรของพระราชา : หน้า 29/334

ชายชรารับตาอีกข้างใส่เบ้าตาแล้วจากไปดาวดึงส์พิภพ 3 วันผ่านไป อาการปวดพระเนตรของพระราชาทุเลาเบาบางบ้างแล้ว ทรงดำริว่า “คนตาบอด จึงเสด็จเข้าสู่พระราชอุทยานหาที่วิเวกนั่งสมาธิอย่างสงบ เวลานั้น ไม่สมควรจะอยู่ครองราชย์เลย” ท้าวสักกะก็พลันปรากฏกายเข้ามาใกล้ๆ พระเจ้าสิริราช “นั่นใคร!” พระราชาถาม “เราคือท้าวสักกะจอมเทพ มาที่นี่เพื่อประสงค์ให้พรแก่ท่าน ท่านจงรับพรจากเราเถิด” “ข้าแต่ท้าวสักกะ! ทรัพย์สินเงินทองและไพร่กำลังพลของเราก็มีมากพอแล้ว แต่ข้าพเจ้าเป็น คนตาบอด ตอนนี้ยินดีแต่ความตายเท่านั้นแหละ” “พระองค์อยากตายเพราะใจรักหรือเพราะตาบอด?” ท้าวสักกะตรัสถาม “เพราะเราตาบอดนะสิ!” พระราชาตรัสตอบ ท้าวสักกะจึงตรัสแนะนำว่า.. “ถ้าอย่างนั้นพระองค์โปรดทำสัจจกิริยาเถิด แล้วพระเนตรจะ บังเกิดขึ้นอีกได้ครั้ง!” พระราชาจึงดำริจะทดลองบุญโดยทำตามที่ท้าวสักกะแนะนำทรงนึกถึงอุปบารมีที่ผ่านมาว่า.. “วณิพกเหล่าใดมาขออะไรเรา วณิพกเหล่านั้นล้วนเป็นที่รักยิ่งของเรา ด้วยสัจจวาจานี้ ขอดวงตาจงบังเกิดมีอีกครั้ง! และผู้ใดมาขอดวงตาเรา เราก็ได้ให้ด้วยปีติโสมนัสยิ่ง ด้วยสัจจวาจานี้ ขอดวงตาจงพลันบังเกิดขึ้นเถิด” พริบตานั้นเบ้าตาของพระองค์คล้ายดั่งมีชีวิต พระเนตรอันสุกใสก็ปรากฏขึ้นในเบ้าอย่างน่า อัศจรรย์ พระเนตรคู่ใหม่นี้เหมือนดวงจันทร์กลางหมู่ดาว เป็นราวกับดวงอาทิตย์ที่เจ็ดจ้า พระองค์ ทรงฉงนพระทัยว่าเหตุไฉนพระเนตรดวงใหม่ถึงชัดปานนี้ กระทั่งเห็นทะลุผนังกำแพง ภูเขาไกลนับ ร้อยโยชน์ไปได้ ช่างเป็นดวงตาที่พิสดารอย่างยิ่ง! ท้าวสักกะกระจายข่าวให้มหาชนทราบ มหาชนต่างแห่แหนกันมารับพระองค์เสด็จกลับสู่ พระนคร เรื่องราวถึงดวงพระเนตรคู่ใหม่ก็ได้แพร่สะพัดไปตลอดทั่วรัฐสีมา มหาชนต่างมารุมล้อม เข้าเฝ้าเพื่อให้เห็นกับตา พระเจ้าสีวิมหาราชเห็นเป็นโอกาสดีที่จะให้ธรรมทานโดยมีดวงตาคู่นี้เป็น ประจักษ์พยาน ทรงรับสั่งตีกลองไปทั่วพระนคร ตรัสเรียกทุกคนให้มาพร้อมกันที่พระลานหลวง ประกาศเรียกเสนา ข้าราชการ ชาวเมือง ชาวบ้านทั้งปวงมาประชุมกันแล้วบันลือสีหนาทว่า... ท่านทั้งหลายจงดูตาทิพย์อันสุกใสของเรานี้เถิด ตานี้เห็นได้ทะลุฝา ทะลุทั้งกำแพงและภูผา ได้ร้อยโยชน์ เราให้ดวงตามนุษย์แต่กลับได้ตาทิพย์ ฉะนี้แล้วแต่นี้ไปขอพวกเราทั้งหลาย ถ้าวันใดยัง ไม่ได้ให้ทานอะไรสักอย่างหนึ่งก็อย่าเพิ่งทานข้าวกันเลย ใครก็ตามเมื่อถูกขอทรัพย์ แม้เป็นของ พิเศษหรือของรักของหวงก็ตามแล้วคิดจะไม่ให้ เราขอเตือน! จงดูดวงตาเรานี้ ไม่มีสิ่งใดจะยิ่งไปกว่า 12 DOU ช า ด ก วิ ถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี บ