การสูญเสียและการต่อสู้ : หน้า 269/334

เวลานี้ทหารองครักษ์คนสุดท้ายที่เหลืออยู่กลับรู้สึกเมื่อยล้า และอ่อนเปลี้ยเพลียแรงอย่างยิ่ง อีก ไม่นาน ก็จะออกจากดงเข้าสู่เมืองตักกสิลาแล้ว ทั้งที่รู้ว่านั่นคือเตียงมรณะ! แต่นายทหารได้เดิน เข้าไปนอนแล้ว การนอนพักย่อมต้องสบายแน่สบายไปชั่วชีวิต เมื่อไร้ร่างกายแล้วไหนเลยจะเมื่อยล้าอีก ขุนพลพลันพบเห็นตนนอนอยู่บนผืนทราย ซาตามร่างกาย กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง แม้สํานึกเสียใจก็ สายเกินไป.. เป็นอันว่า ทหารองครักษ์ทั้ง 5 ที่ขอติดตามมาและยืนยันมั่นคงว่าจะต้องผ่านดงนี้ไปให้ได้ บัดนี้ได้ตายหมดสิ้นแล้ว! ตายเพราะลืมเป้าหมายไปชั่ววูบ วูบเดียวก็เกินพอ เป็นวูบแห่งความตาย หากมิได้ผูกเป้าหมายให้มั่นในใจดั่งโซ่รัดไว้ ย่อมต้องพบจุดจบเช่นนี้ ตายอย่างไร้เป้าหมาย พระราชโอรสยังคงเดินมุ่งหน้าต่อไปนางยักษ์ได้กินคนมาตลอดทางแต่ให้เจ็บใจเหลือกำลังที่ ยังกินเจ้าชายองค์นี้ไม่ได้สักที จึงเกิดมานะว่าถ้ากินไม่ได้ก็จะไม่กลับเมืองยักษ์ นางยักษ์เดินตาม ราชโอรสไปเรื่อยๆ.. พ้นปากดงแล้ว นางยักษ์ยังคงตามมา พวกชาวบ้านใคร่รู้เข้ามาถามสาวสวยว่า... “นี่! เธอเดินตามชายคนนี้ต้อยๆ เขาเป็นอะไรกับเธอ?” “เขาเป็นสามีของฉันเองค่ะ” นางยักษ์มารยาตอบ “โอ้! พ่อมหาจำเริญ! สาวน้อยนางนี้ช่างเปราะบางอ่อนแอน่าทะนุถนอมดั่งกลีบบุปผา ผิวก็ งามเยาว์วัยปานนี้ นางอุตส่าห์ทิ้งบ้านตามท่านมาก็เพราะรักท่านดอกนะ ทำไมท่านถึงปล่อยให้นาง ลำบากอยู่ล่ะ ไม่จูงนางไปเล่า?” ชาวบ้านกล่าวกับชายหนุ่ม “ท่านทั้งหลาย! นั่นมิใช่เมียเรา มันเป็นนางยักษ์! คนของเรา 5 คนถูกมันกินไปหมดแล้ว” ราชบุตรอธิบายให้ชาวบ้านฟัง “โถ.. พวกผู้ชายยามโกรธก็ชอบหาว่าเมียตัวเองเป็นยักษ์บ้าง เป็นเปรตบ้าง...” นางยักษ์ กล่าวไปพลางสะอื้นไป พระโอรสไม่คิดเจรจาต่อไปอีก รีบเดินทางต่อไป นางยักษ์แปลงเป็นหญิงคลอดหมายให้ ชาวบ้านเข้าใจพระโอรสผิด และเป็นการกระตุ้นโทสะพระองค์ขึ้นไปอีก แต่พระองค์ไม่ทรงสนพระทัย ทรงรีบมุ่งหน้าโดยเร็วจนถึงพระนครตักกสิลา พระองค์ทรงประทับนั่งพักอยู่ในศาลาหลังหนึ่ง นางยักษ์ เนรมิตรูปเป็นนางฟ้ายืนอยู่หน้าประตูศาลารอคอยโอกาสอยู่ ครานั้น พระราชาเสด็จออกประพาส อุทยานทอดพระเนตรเห็นสาวสวยดั่งเทพธิดาที่หน้าประตูศาลาทรงมีจิตปฏิพัทธ์อย่างยิ่งตรัสให้ทหาร ไปถามว่ามีสามีรึยัง เมื่อนางตอบว่าสามีนางคือคนในศาลาแต่ชายในศาลากลับตอบว่านางคือยักษ์ แปลงมา ทหารจึงนำความไปกราบทูลพระราชา พระราชายินดีฟังความข้างฝ่ายหญิง ทรงเทพระทัย ให้หญิงงามด้วยความลุ่มหลงจนเคลิบเคลิ้ม ตรัสเรียกนางให้มานั่งเหนือพระคชาธารร่วมกับพระองค์ ทรงสถาปนาไว้ในตำแหน่งอัครมเหสีทันที ตกค่ำพระราชาทรงรื่นรมย์บรรทมหลับกับนางยักษ์ เมื่อพระราชาทรงบรรทมแล้ว นางยักษ์ไปเมืองยักษ์ชวนพรรคพวกมาเคี้ยวกินคนในวังจนหมดสิ้น 252 DOU ช า ด ก วิถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี