ชาดก วิถีนักสร้างบารมี : หน้า 205/334

พระเจ้าอุปจิรราชสดับโอวาทแล้วมีพระหทัยกลัวเป็นกำลังคิดจะกลับพระทัย หันมาทอด พระเนตรดูพระสหายโกรกลัมพกะ โกรกลัมพกะก็รู้ท่าทีนั้น รีบทูลทัดทานว่า.. ข้า?” “ข้าแต่มหาราช! อย่าทรงกลัวเลย พระองค์จำเรื่องที่ข้าพระองค์กราบทูลนั้นได้ไหม พระเจ้า พระราชาสดับคำโกรกลัมพกะแล้วทรงลังเลพระทัย และเกิดมานะขึ้นว่ากษัตริย์ตรัสแล้วต้อง ไม่คืนคำ พระองค์มาคิดรักษาคำพูดเอาตอนนี้ ช่างน่าขันแท้! พระราชาจะรักษาคำสัตย์ด้วยคำลวง ไม่รักษาคำที่ควรรักษากับไพร่ ไปรักษาคำที่ไม่ควรรักษา รักษาคำโป้ปด! พระราชาทอดพระเนตรไปทางฤาษี ตรัสขึ้นว่า... “ท่านเป็นน้องชายโกรกลัมพกะ! โกรกลัมพกะเป็นพี่ชายของท่าน!” วาจาเปล่งไปแล้วยากจะริบกลับคืน ทันใดนั้น เทพบุตรทั้ง 4 เปล่งเสียงก้องฟ้าว่า... “โอ้! พวกเราจะไม่อารักขาคนมุสาวาทเช่นท่านอีกต่อไปแล้ว” 4 เทพบุตรทิ้งพระขรรค์แล้วอันตรธานหายวับไปทันที ฤทธานุภาพที่เคยมีสืบทอดมาแต่ บรรพชนของวงศ์กษัตริย์ก็ถึงกาลหายไป นับแต่บัดนั้น พระโอษฐ์กลับมีกลิ่นเหม็นเหมือนฟองไข่เน่า กระทั่งพระวรกายก็กลิ่นคล้ายส้วมระเบิดฟุ้งตลบไปทั่วทั้งเมือง พระราชาตกจาก แตกกระจาย กระทง บัลลังก์ ร่วงลงสู่พื้น ฤๅษีกล่าวเตือนว่า.. ได้อยู่” “ขอพระองค์อย่าได้ทรงกลัวเลย! ถ้าพระองค์ตรัสสัจจวาจาไซร้ สิ่งทั้งปวงก็จะกลับเป็นปกติ พระราชาไม่ทรงสนพระทัย ทรงยึดมั่นในคำสัญญาของตนต่อไป จึงกระทำการมุสาต่อ เป็น ครั้งที่ 2 ว่า.. “จงรู้ไว้ว่า ท่านเป็นน้องชายโกรกลัมพกะ! ส่วนโกรกลัมพกะนั้นเป็นพี่ชายของท่าน!” แผ่นดินได้สูบพระราชาลงถึงข้อพระบาทแล้วหยุดลง ฤาษีทูลเตือนต่อว่า.. “พระราชาพระองค์ใดทรงทราบอยู่แล้วแต่แกล้งตรัสไปเสียอย่างอื่น แว่นแคว้นของ พระราชานั้น ฝนย่อมไม่ตกต้องตามฤดูกาล มหาบพิตร! พระองค์ถูกแผ่นดินสูบไปถึงพระชงฆ์แล้ว ขอพระองค์จงทรงตัดสินพระทัยใหม่เถิด” ที่ 3 “ท่านเป็นน้องชายโกรกลัมพกะ! โกรกลัมพกะเป็นพี่ชายท่าน!” พระราชายังตรัสต่อ เป็นครั้ง พริบตานั้น แผ่นดินสูบพระราชาลงไปถึงพระชานุแล้วหยุดลง ฤาษีทูลเตือนต่อว่า “พระราชาพระองค์ใดทรงทราบความจริงอยู่ แต่แกล้งตรัสไปเป็นอย่างอื่น พระชิวหาของ 188 DOU ช า ด ก วิถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี