การให้ความสำคัญกับมิตรภาพ : หน้า 211/334

บุรุษหนุ่มหิ้วของฝากและขนมทอดกรอบที่ภรรยาทำมาออกเดินทางมาจนถึงประตูเมือง ครั้นพบคนเฝ้าประตูจึงถามหาบ้านของนายมหาอัสสาโรหะ นายประตูจึงพาไปพบพระราชาตามคำสั่ง พระราชาทรงสดับข่าวก็ดีพระทัยอย่างสุดแสน รีบเสด็จลุกขึ้นจากพระราชอาสน์ทันที พอทรงเห็น ชายหนุ่มนี้มาเท่านั้น ทรงทักทายแล้วตรัสถามว่า... “โอ.. ภรรยาและลูก ๆ ของท่านสบายดีหรือเปล่า?” พระราชาทรงจับมือชายหนุ่มพาขึ้นท้องพระโรง ให้นั่งบนราชอาสน์ภายใต้เศวตฉัตรคู่กับดน รับสั่งให้เรียกพระอัครมเหสีมาตรัสว่า.. “พระน้องนางผู้เจริญ! เธอช่วยล้างเท้าให้สหายของเราทีเถิด” พระอัครมเหสีทรงก้มล้างเท้าชายหนุ่มบ้านนอกผู้ยังงงๆ อยู่ เพราะไม่นึกว่าสหายของตน จะเป็นพระราชา พระราชาทรงรดน้ำด้วยพระสุวรรณภิงคาร พระเทวีทาน้ำมันหอมที่เท้าบุรุษหนุ่ม พระราชาตรัสถามว่า.. “เพื่อนเอ๋ย! มีของกินมาฝากให้พวกเราบ้างไหม?” “มีสิ!” ชายหนุ่มกล่าวพร้อมก้มหยิบขนมออกมาจากกระทออย่างกระตือรือร้น พระราชาทรงรับขนมมาใส่จานทอง ทรงสงเคราะห์น้ำใจสหาย แล้วตรัสแก่ข้าราชบริพาร ทั้งหมดในท้องพระโรงว่า.. “นี่ พวกท่านทั้งหลายเชิญกินขนมที่สหายเรานำมาเถิด” ทรงประทานแก่พระเทวีและอำมาตย์ทั้งหลาย แม้พระองค์เองก็ทรงเสวยอย่างอิ่มเอม เปรมฤทัย ชายหนุ่มนำของฝากอื่น ๆ เช่น เสื้อผ้า เครื่องประดับ ของเล่นต่าง ๆ มาถวายอีก พระราชา ทรงรีบเปลื้องผ้ากาสิกพัสตร์แล้วทรงนุ่งผ้าที่เพื่อนนำมาถวาย ฝ่ายพระเทวีก็ทรงเปลื้องผ้ากาสิกสาฎก และเครื่องอาภรณ์ทั้งหลายแล้วทรงนุ่งผ้าสาฎก ทรงประดับเครื่องอาภรณ์ต่าง ๆ ที่ชายหนุ่มนำมาให้ พระราชาให้สหายทานอาหารค่ำดุจดั่งเป็นพระราชา แล้วทรงสั่งอำมาตย์ว่า... “ท่านจงไปให้ช่างมาโกนหนวดให้สหายเราเหมือนที่ทำกับเรา ให้อาบน้ำหอม ให้นุ่งผ้า กาสิกพัสตร์ มีค่านับแสน พร้อมประดับเครื่องอลังการสำหรับพระราชาแล้วนำมาหาเรา” พระราชาให้ตีกลองป่าวประกาศให้อำมาตย์ทั้งหลายประชุมกัน แล้วพาดด้ายแดงกลาง เศวตฉัตร ทรงพระราชทานราชสมบัติครึ่งหนึ่งแก่สหายรัก แต่นั้นมาพระราชาทั้งสองก็ทรงร่วมเสวย ร่วมดื่ม ร่วมบรรทมด้วยกันความวิสาสะคุ้นเคยได้แน่นแฟ้นจนใครผู้ใดก็ให้แตกกันไม่ได้อีกแล้ว พระราชารับสั่งเรียกบุตรและภรรยาของสหายให้เข้ามาอยู่ในเมือง ทรงสร้างนิเวศน์ให้ในพระนคร พระราชาทั้งสองสมัครสมานรื่นเริงบันเทิงพระทัยครองราชย์ร่วมกันเรื่อยมา... 194 DOU ช า ด ก วิ ถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี