สาธุนรธรรม 4 ประการ : หน้า 241/334

“อย่างไรกันรึ? ขอท่านจงอธิบายเนื้อความให้ประจักษ์ซิ!” ยักษ์ถามอย่างฉงน “ผู้ใดเชื้อเชิญคนที่ไม่เคยคุ้นเคยกันทั้งมีเคยพบเห็นกันให้นั่งอาสนะ ให้ข้าว ให้น้ำ บุรุษควร ทำประโยชน์แก่ผู้นั้นตอบแทน บัณฑิตทั้งหลายย่อมกล่าวผู้นั้นว่าเดินไปตามทางที่เดินไปแล้ว นี้คือ สาธุนรธรรมที่หนึ่ง บุคคลอยู่ในบ้านผู้ใดแม้เพียงคืนเดียวทั้งยังได้ข้าวและน้ำด้วยยิ่งไม่ควรคิดร้ายต่อผู้นั้นแม้ด้วย ใจ ผู้คิดร้ายชื่อว่าเผาฝ่ามืออันชุ่มและชื่อว่าประทุษร้ายมิตร นี้คือสาธุนรธรรมที่สอง บุคคลนั่งหรือนอนในร่มเงาของไม้ใดไม่ควรหักรานกิ่งของร่มไม้นั้น เพราะผู้ประทุษร้าย มิตรเป็นคนชั่วช้า นี้คือสาธุนรธรรมที่สาม หญิงที่สามียกย่องบูชายังกลับมาดูหมิ่นสามีนั้นได้ ดังนั้นบุคคลไม่ควรตกอยู่ในอำนาจ ของหญิงแล้วทําความชั่ว นี้คือสาธุนรธรรมที่สี่ ท่านจงประกอบด้วยสาธุนรธรรม 4 ประการนี้แล้วจะเป็นผู้ตั้งอยู่ในธรรม” ปุณณกยักษ์ตริตรองคำพูดของวิธูรบัณฑิตแล้วพลันรู้สึกถึงความผิดของตนขึ้นมาทันทีว่า.. “เรานี้ได้รับลาภสักการะและยศอันยิ่งใหญ่อยู่ในบ้านของวิธูรบัณฑิตมาตลอด 3 วัน เรายัง ทําชั่วเช่นนี้ได้ลง นี้ก็เพราะผู้หญิงแท้ๆ เราได้ประทุษร้ายต่อมิตรนับว่าไม่ประพฤติตามสาธุนรธรรม เลย เราทำผิดถึงนี้เพราะนางนาคมาณวิกาคนเดียว ไม่เอาล่ะกับนางนาคนั้น เราจะหันมาเช็ดน้ำตา ที่เปื้อนใบหน้าของชาวอินทปัตตนครให้เบิกบานใจดีกว่า” ยักษ์กล่าวว่า.. “ข้าพเจ้าขอปล่อยท่านกลับบ้าน ธิดาพญานาคข้าพเจ้าไม่ต้องการแล้ว เพราะคำสุภาษิต ของท่านโดยแท้ข้าพเจ้าจึงไม่ฆ่าท่าน” “อย่าเพิ่งก่อน! ท่านโปรดนำข้าพเจ้าไปนาคพิภพก่อนเถิด ข้าพเจ้าเองก็อยากเห็นท้าววรุณผู้ เป็นอธิบดีแห่งนาคและวิมานที่ข้าพเจ้าไม่เคยเห็นมาก่อนเหมือนกัน” วิธูรบัณฑิตกล่าวขอร้องยักษ์ “ท่านไม่ควรไปดูสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ต่อท่าน มันเสี่ยงที่ท่านจะไปยังที่อยู่ของศัตรู!” ยักษ์รีบ กล่าวทัดทาน “เอาเถิด! ข้าพเจ้าไม่รังเกียจความตาย เพราะข้าพเจ้าไม่ได้ทำชั่วอะไรไว้ อีกประการข้าพเจ้า ต้องการกล่าวแสดงธรรมให้แก่พญานาคได้ฟัง ท่านโปรดนำข้าพเจ้าไปที่นั้นทีเถิด” บัณฑิตกล่าวยืนยัน จิตจำนงค์ ปุณณกยักษ์ไม่ขัดได้ให้วิธุรบัณฑิตนั่งบนหลังม้าแล้วควบม้าบินไปโดยพลันในใจก็พลางคิดว่า ถ้าหากนาคราชเห็นวิธูรบัณฑิตแล้วมีท่าทีเป็นมิตรก็ดีไป แต่หากคิดเป็นศัตรูเราจะอุ้มบัณฑิตขึ้นมา 224 DOU ช า ด ก วิ ถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี