นิสัยเห็นคุณค่าในสิ่งต่าง ๆ : หน้า 113/334

จะรักษาคนเก่งไว้อย่างสม่ำเสมอโดยมิยอมให้ตนหลงอำนาจ ทำให้คนเก่งทั้งหลายในแผ่นดิน ต่าง เข้ามาหาเจ้าแคว้นใดแคว้นหนึ่งใน 3 แคว้นนี้เท่านั้น ไม่นิยมไปแคว้นอื่น ๆ เลย ทำให้ผู้ปกครองทั้ง 3 แม้ไม่เก่งแต่รวบรวมคนเก่งไว้มากมาย จนได้ครองดินแดนกว้างใหญ่กันคนละส่วน ที่นั่นกันไม่ลง เช่น ก๊กเล่าปี่ มีขุนพลเก่ง จงรักภักดีมากมาย และยังได้ยอดกุนซือคือขงเบ้งมาเป็นความรู้ให้กองทัพ ก๊กซุนกวน ก็ล้วนมีขุนศึกผู้กล้าเต็มกองทัพ, สำหรับก๊กโจโฉ มีทั้งผู้กล้าและผู้มีความรู้หลั่งไหลเข้ามา ไม่ขาดสายรุ่นแล้วรุ่นเล่า จนต่อมาคนจากก๊กนี้เองที่ได้ครองแผ่นดินจีนทั้งหมด แต่ที่สำคัญที่สุด! คนเก่งเป็นจํานวนมากที่เข้ามาในแคว้นทั้ง 3 นี้ กลับถูกดูหมิ่นขับไสมาจากเจ้านครอื่น! ซึ่งต่อมา นครเหล่านั้นก็ล่มสลายไปอย่างรวดเร็วทั้งสิ้น! สูญสิ้นแคว้นเพราะแรงริษยาโดยแท้ “นิสัยเห็นคุณค่าในสิ่งต่าง ๆ, ไม่หวงอำนาจวาสนา, ไม่โหยหาชื่อเสียง, ไม่หวังเพียงให้ ผู้อื่นมายอมรับ, ไม่จับผิดผู้ร่วมงานและคนรอบข้าง, ไม่วางตัวอยากเด่นอยากดัง, ไม่เกลียดชัง คนดีมีปัญญา, ยึดคุณค่าประจักษ์ในใจ, มีน้ำใจกว้างขวาง ไม่ริษยาคนดีมีสามารถ และฉลาดเลือก หาครูดี” ทั้งหมดนี้จึงนับเป็นนิสัยในวิถีนักสร้างบารมีที่นับเนื่องเข้าในปัญญาบารมี 4.2 มีศิษย์โง่ ครูมัวหมอง สาเหตุที่ตรัสชาดก ณ พระวิหารเชตวัน ภิกษุสนทนากันในธรรมสภาว่า พระธรรมเสนาบดี สารีบุตรพยากรณ์ปัญหาที่พระทศพลตรัสโดยย่อได้โดยพิสดาร พระศาสดาเสด็จมาทรงทราบเรื่องนั้น ตรัสว่า แม้ในกาลก่อน สารีบุตรก็พยากรณ์ได้แล้วเหมือนกัน แล้วทรงนำเรื่องในอดีตมาสาธกดัง ต่อไปนี้.. ในอดีต ณ เมืองตักกสิลา มีบุรุษหนุ่มผู้หนึ่งเรียนจบสรรพศาสตร์ จนฉลาดพอที่จะเห็นว่า ศาสตร์ที่ร่ำเรียนมายังหาแก่นสารของชีวิตมิได้ จึงละเพศฆราวาสไปบวชเป็นบรรพชิต คิดหา ความสุขสงบอันเลิศล้ำ ทำอภิญญา 5 สมาบัติ 8 ให้เกิดขึ้นได้ ต่อมาหมู่มิตรสหายและบริวารชนตามมา บวชด้วยกันมากมายนับได้ราว 500 คน บ อยู่มาไม่นาน ดาบสผู้อาจารย์เกิดป่วยหนักใกล้มรณภาพเต็มที่ พวกศิษย์ก็อยากรู้เต็มที่ว่า อาจารย์ปฏิบัติธรรมถึงขั้นไหน ศิษย์ทั้งหลายพากันเข้ามาถามคุณวิเศษของอาจารย์ว่า.. “ข้าแต่ท่านอาจารย์! ท่านได้คุณวิเศษชนิดไหนหรือครับ?” “ไม่มีแม้แต่น้อย!” อาจารย์ตอบจบก็สิ้นลมทันที บรรดาศิษย์ได้ฟังดังนั้นก็ผิดหวังเป็นที่สุด พากันคิดว่า.. “โอ้! อาจารย์เราไม่มีคุณวิเศษอะไรเลยหรือนี่!” ไปโรสหัสสชาดก, พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก, มก. เล่ม 56 หน้า 379-382 96 DOU ช า ด ก วิถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร