กระต่ายผู้กล้า : หน้า 31/334

เพื่อนๆ ต่างรับคำ รุ่งขึ้นนากไปริมฝั่งแม่น้ำคุ้ยทรายเห็นปลาจึงนำออกมา ฝ่ายจิ้งจอกออก หาเนื้อที่ท้องนาพบเหี้ยย่างถูกวางทิ้งไว้ในกระท่อมร้างจึงนำมาเก็บไว้ ส่วนลิงก็ปีนต้นไม้เก็บมะม่วง มาตุนไว้ ทว่ากระต่ายนับว่าหมดโอกาสหาเนื้อเพราะเป็นสัตว์กินหญ้าแต่หาได้ปิดโอกาสตนไม่ กลับ คิดว่า.. “ถ้าใครมาขออาหารเรา เราจะมัวหาของอย่างอื่นไปทำไมกัน? ก็เนื้อเรานี่แหละ! ไม่ต้องไป เดือดร้อนผู้อื่นด้วย เราจะให้ตัวเรา!" กระต่ายตัวนี้คิดอย่างไร ผู้ที่กลัวตายอาจบางทีไม่มีปัญญาเข้าใจเลย บางคนกลัวที่จะให้ทาน กลัวสูญเสียความสะดวกสบายของตนไป ยังให้ไม่ได้แม้สิ่งของเครื่องใช้ อย่าว่าแต่จะให้ชีวิตเลย กระต่ายป่าสสบัณฑิตยามนี้ปลอดโปร่งโล่งใจอย่างยิ่ง.. แล้วพราหมณ์คนหนึ่งก็เดินมา กระต่ายเริงร่ารีบ เข้าไปถามพราหมณ์ว่า.. “ท่านพราหมณ์! ท่านมาเพื่อต้องการอะไรไหม?” “ข้าพเจ้าต้องการอาหารแล้วจะเข้าป่าบำเพ็ญธรรมน่ะ” พราหมณ์ตอบ กระต่ายคล้ายรอฟังคำนี้อยู่เกิดปีติถึงขีดสุดรีบบอกกับพราหมณ์ว่า... “ประเสริฐๆ ท่านมาดีแล้ว วันนี้เราจะให้ทานที่ยังไม่เคยให้ใครมาก่อน แต่ท่านมีศีลย่อมไม่ ฆ่าสัตว์ ขอท่านโปรดนำฟืนมาก่อไฟตรงนี้ให้ทีเถิด เดี๋ยวข้าพเจ้าจะกระโดดเข้ากองไฟเมื่อสุกแล้วท่านก็ กินก่อนเถิด แล้วค่อยไปปฏิบัติสมณธรรม” พราหมณ์ก่อไฟขึ้นแล้ว กระต่ายก็อยู่หน้ากองเพลิงแล้วไฟร้อนอย่างยิ่ง พระจันทร์ก็สว่างอย่าง ยิ่ง ใจกระต่ายสว่างยิ่งกว่า กระต่ายสลัดขนจนมั่นใจว่าไม่มีชีวิตอื่นอยู่ในขนของตนแล้วก็กระโดดโลด เต้นมีใจเบิกบานไม่อาลัยในชีวิต แล้วกระโดดเข้ากองเพลิงทันที! ไฟที่เคยให้ความร้อนแต่ตอนนี้ ความร้อนของไฟนี้ไม่ด้อยไปกว่าน้ำแข็ง กระทั่งยังเย็นกว่าน้ำแข็ง ที่แท้เป็นไฟอะไรกัน? หรือเป็นไฟ อัศจรรย์ที่คู่ควรกับใจอัศจรรย์! กระต่ายมีอยากเชื่อแต่ก็ต้องเชื่อ เพราะแม้สักขุมขนในร่างกายก็ไม่ไหม้ กระต่ายป่าในกองเพลิงถามพราหมณ์ว่า.. นี่อะไรกัน?” “ไฟที่ท่านก่อไว้ไฉนกลับเย็นยิ่งนัก นี่อะไ “เราคือท้าวสักกะ! มาทดลองใจท่าน” พราหมณ์ตอบ กระต่ายกล่าวเด็ดเดี่ยวว่า.. “ท่านคือท้าวสักกะหรือ! อย่าว่าแต่พระองค์เลยมาตรว่าผู้ใดทั้งโลกจะทดลองข้าพระองค์ด้วย การให้ทาน ก็จะไม่มีโอกาสได้เห็นข้าพระองค์ไม่ให้ทานเลย บัดนี้ข้าพระองค์ให้แล้วซึ่งกายทั้งสิ้นโดย ไม่มีเหลือคือ ขน หนัง เนื้อ เอ็น กระดูก และชิ้นหัวใจ เพื่อหนุนสันดานบ่มบารมีให้แก่รอบขึ้นแล้ว” 14 DOU ช า ด ก วิ ถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี บาร