เรื่องราวของดาบสและชายหนุ่ม : หน้า 131/334

มาทรงทราบเรื่องแล้วตรัสว่า มิใช่แต่ในบัดนี้เท่านั้น แม้ครั้งก่อนเธอก็หลอกลวงเหมือนกัน ทรงนำ เรื่องในอดีตมาตรัสดังต่อไปนี้ ในอดีต ชาวบ้านคนหนึ่ง สร้างบรรณศาลาถวายให้ดาบสรูปหนึ่งพำนักอยู่ และได้ถวายอาหาร ประณีตรสเลิศให้ประจำ วันหนึ่งดาบสกล่าวลาชายหนุ่มว่า... “เรามาอาศัยท่านอยู่นานแล้ว ความพัวพันมากเกินไปย่อมเป็นมลทินของบรรพชิต อาตมา จะขอลาไปสักทีนะ” ชายหนุ่มผู้อุปัฏฐากอ้อนวอนแล้วอ้อนวอนอีกให้ดาบสอยู่ต่อ แต่ดาบสก็ยังยืนกรานที่จะไป ดาบสเดินจากไปได้หน่อยหนึ่ง ก็หยิบหญ้าเส้นหนึ่งมาแซมไว้ที่ชฎา แล้วย้อนกลับมาหาชายหนุ่ม อีกครั้ง ชายหนุ่มฉงนใจ ดาบสได้กล่าวว่า... “เอ่อ.. เผอิญมีหญ้าเส้นหนึ่งจากชายคาบ้านท่าน มันเกี่ยวติดชฎาฉันไปหน่ะ! ฉันเอามาคืน เดี๋ยวจะอทินนาทาน” “โอ้! ทิ้งมันไปเถิดครับ ไม่ถึงกับต้องเอามาคืนก็ได้ครับ” ชายหนุ่มกล่าวอย่างเลื่อมใส นึกในใจ ว่าพระคุณเจ้านี่เคร่งครัดจริงๆ กระทั่งหญ้าสักเส้นก็ไม่กล้าเอาไปเชียว เวลานั้นเอง บุรุษหนุ่มผู้หนึ่งซึ่งมาขอพักค้างเมื่อคืนได้ยินเสียงคนทั้งสองสนทนากันนึกสงสัย อยู่ในใจว่า... “ดาบสนี้แปลกๆ พูดเหมือนมีเลศนัยอะไรบางอย่าง ไฉนต้องทำถึงขนาดนี้! หรือเขาปกปิด อะไรไว้สักอย่าง” เมื่อตรองดูก็คาดว่า ดาบสร้ายนี้ต้องเอาอะไรสักอย่างของเจ้าบ้านไปแน่ๆ ถึงได้มาพูดจา แสดงตัวบริสุทธิ์เช่นนี้ จึงเข้าไปถามเจ้าของบ้านว่า “สหาย! ท่านได้ฝากฝังอะไรไว้กับดาบสที่จากไปบ้างไหม?” “ก็มีอยู่นะ เราฝังทอง 100 แท่งไว้ข้างอาศรมดาบส แล้วฝากให้ดาบสช่วยดูแล แต่ท่านกล่าว ปฏิเสธแข็งขันว่าเรื่องนี้ไม่เหมาะแก่บรรพชิต จึงไม่รับดูแล” ชายเจ้าของบ้านเล่าให้สหายฟัง ชายหนุ่มบอกให้เจ้าของบ้านรีบไปตรวจดูทองก่อน เจ้าของบ้านรีบไปขุดดูก็ไม่พบทอง บุรุษ หนุ่มจึงสรุปทันทีว่า... “ทองของท่านไม่มีใครอื่นเอาไปหรอก ดาบสชั่วคนนั้นแหละ! เอาไป เรารีบติดตามไปเอา ทองคืนมาเถอะ!” ทั้งสองรีบวิ่งตามไป จนจับดาบสโกงได้ แล้วเตะไปพลางขู่บังคับไปว่า.. “เจ้าคนชั่ว! นำทองคืนมาเดี๋ยวนี้” 114 DOU ช า ด ก วิถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี