การเกิดของเทพบุตร : หน้า 79/334

เทพบุตรเหล่านั้นพากันกราบทูลว่า.. “ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐ! พวกข้าพระบาทจะไปตามเทวโองการ แต่พวกข้าพระบาท ไม่ต้องการเกิดในราชตระกูลเลย จะขอเกิดในบ้านปุโรหิตแทน แล้วจะละกามออกบวชในเวลาหนุ่ม” ท้าวสักกะจึงบอกความแก่รุกขเทวดา รุกขเทวดาดีใจ ถวายบังคมลากลับไปยังวิมานตนทันที วันรุ่งขึ้นปุโรหิตมาพร้อมบุรุษล่ำสัน บุรุษนั้นถือขวานเตรียมจะฟันต้นไทร รุกขเทวดารีบออกมาจาก ต้นไทร กล่าวว่า.. “ช้าก่อนสิท่าน! บุตรคนเดียวจะเป็นไรไป เราจะให้บุตรแก่ท่าน 4 คนเลย” “เดี๋ยวสิ! ข้าพเจ้าไม่ต้องการบุตร ท่านโปรดให้แก่พระราชา” ปุโรหิตแย้งขึ้น “ไม่ได้! เราจะให้แก่ท่านเท่านั้น!” รุกขเทวายืนยัน “ถ้าเช่นนั้น ท่านให้ข้าพเจ้าสองคน ให้พระราชาสองคนเถิด” ปุโรหิตเสนอ “เราจะไม่ให้พระราชา จะให้ท่านผู้เดียวเท่านั้น! แต่ท่านจะเพียงสักแต่ว่าได้นะ เพราะบุตร ทั้ง 4 จะไม่อยู่ครองเรือน จะออกบวชแต่หนุ่มทีเดียวล่ะ” รุกขเทวาพูดจบก็รีบหายเข้าวิมานทันที เทพบุตรทั้ง 4 ทยอยลงมาบังเกิดในครรภ์ของภรรยาปุโรหิต คนแรกได้ชื่อว่าหัตถิปาละ ถูกมอบให้นายควาญช้างเลี้ยงไว้ คนที่สองชื่ออัสสปาละถูกมอบให้คนเลี้ยงม้า คนที่สามชื่อโคปาละ ถูกมอบให้คนเลี้ยงวัว คนที่สี่ชื่ออชปาละถูกมอบให้คนเลี้ยงแพะเด็กทั้ง 4 เติบโตแล้วมีรูปร่างหล่อเหลา งดงามอย่างยิ่ง ปุโรหิตได้เชื้อเชิญบรรพชิตทั้งหลายออกไปพักอยู่นอกพระราชอาณาเขตเพราะกลัวบุตร ทั้ง 4 ของตนเห็นบรรพชิตแล้วคิดออกบวช ดังนั้นเด็กทั้ง 4 จึงเติบโตมาโดยไม่เคยเห็นบรรพชิตเลย ทำให้ไม่ได้ยินคำอบรมสั่งสอนจากบรรพชิต กลายเป็นผู้หยาบช้ากล้าแข็งยิ่งนักเที่ยวเบียดเบียนคนอื่น ไปทั่ว จะไปที่ใดก็แย่งชิงเอาสิ่งของชาวบ้านทุกครั้ง จนเมื่อหัตถิปาละอายุ 16 ปี พระราชากับปุโรหิตติดตามดูอยู่ตลอด เห็นว่าบุตรคนโต เติบใหญ่สมควรได้ราชสมบัติแล้ว จึงปรึกษากันว่า... “ถ้าบุตรเราได้รับอภิเษกแล้วคงจะเป็นพระราชาที่หยาบช้ากล้าแข็งยิ่งขึ้นเป็นแน่ หากให้ บรรพชิตเข้าเมืองมาในตอนนี้ บุตรพวกเราคงจะดีขึ้นไม่น้อยเลย แต่ก็ยังเกรงว่าถ้าเขาได้เห็น บรรพชิตแล้วจะคิดออกบวชนะสิ! ถ้าอย่างนั้น เราทั้งสองจะลองทดสอบดูก่อนก็แล้วกัน” แล้วทั้งสองก็แปลงเป็นฤๅษีเที่ยวภิกษาจารไปจนถึงประตูบ้านของ ต ปาละ หัตถิปาละ เห็นบรรพชิตแล้วยินดีเลื่อมใส เข้าไปใกล้ๆ นมัสการ กล่าวว่า.. “โอ้! นานเหลือเกิน ข้าพเจ้าเพิ่งได้เห็นพระฤๅษีผู้ยินดีในคุณธรรม ผู้นุ่งห่มผ้าย้อมฝาดปกปิด รอบกายเพื่อมุ่งบำเพ็ญสมณธรรมทรมานกิเลส ขอท่านผู้เจริญจงรับอาสนะ น้ำ ผ้าเช็ดเท้า และ 62 DOU ช า ด ก วิถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี บาร