อารมณ์ให้เยือกเย็นที่สุด : หน้า 309/334

อารมณ์ให้เยือกเย็นที่สุด นิ่งที่สุด! แต่บัดนี้นิ่งไม่ได้อีกแล้ว หากไม่กล่าวคำปลอบโยนบริวารเสียบ้าง รับประกันได้ว่า ลิงทั้งหมดแม้ไม่ถูกอาวุธตายก็ต้องกลัวจนหัวใจแตกตายแน่! หัวหน้าจึงบอกกับฝูงลิง ว่า .. “พวกเจ้าสงบอารมณ์ไว้! อย่าเพิ่งกลัวไป รอดูไปก่อน พวกมนุษย์มักมีกิจธุระมาก ตอนนี้ เพิ่งแจ้งเท่านั้น พวกเขาแค่คิดจะฆ่าพวกเรา แต่ยังไม่ได้ลงมือ ถึงเวลานั้นคงมีเรื่องอะไรเข้ามาเบี่ยงเบน พวกชาวบ้านไปได้ใจเย็น ๆ ก่อน สงบใจไว้ให้ดีว่าแต่! ตอนนี้ยังพอมีเวลาอยู่อีกนิด เหลือเฟือที่จะเก็บกิน ผลไม้ได้อย่างจุใจ ขอให้เก็บกินผลมะพลับกันให้อิ่มหนำสำราญกันเถิดพวกเรา” อาการลนลานของลิงพลันสงบลง ฝูงลิงค่อย ๆ หายกลัว ทุกตัวยืนกินผลไม้ รอคอยเวลา อย่างเยือกเย็น ขอเพียงสงบใจรอดูเหตุการณ์ อาจบางทีมีการเปลี่ยนแปลงก็ได้ ในเมื่ออย่างไรก็ต้อง ตายมิสู้สงบใจไว้จะประเสริฐกว่า แต่ฝูงลิงดูท่าไม่ต้องตายแล้ว เนื่องเพราะหัวหน้าได้เรียกบริวารให้ ช่วยกันนับจํานวนลิงทั้งหมดอย่างละเอียดอย่าให้ตกหล่นแม้แต่ตัวเดียว จึงพบว่าลิงชื่อเล่นกะผู้เป็น หลานของหัวหน้าไม่อยู่ในที่นี้ พริบตานั้นเอง! เกิดเหตุไฟไหม้โหมกระหน่ำที่กลางหมู่บ้าน พวก ชาวบ้านสะดุ้งตกใจรีบวิ่งกลับไปดับไฟอย่างไม่คิดชีวิต เมื่อชาวบ้านไปหมดแล้ว ลิงเสนกะเดินเข้ามา ที่ต้นไม้อย่างสบายใจ ลิงเสนกะนอนตื่นสายเลยมาร่วมวงสังสรรค์ช้าไปนิด ทำให้ต้องอยู่นอกวงล้อม.. ชาวบ้านดับไฟแล้ว และชีวิตลิงก็มิได้ดับลิงทุกตัวได้กินอิ่มท้อง ชาวบ้านก็มิต้องทำปาณาติบาต ฝูงลิงไม่ต้องตาย บ้านเรือนไม่ทันเสียหาย เหตุการณ์คลี่คลายได้ดี ตถาคตแล ประชุมชาดก พระทศพลทรงประชุมชาดกว่า เสนกะวานรครั้งนั้นมาเป็นมหานามศากยะ พญาวานรมาเป็น จากชาดกเรื่องนี้ ลิงทุกตัวตกในวงล้อม หากหัวหน้าไม่ควบคุมสติเกิดหุนหันสั่งการหนีทันที ก็เท่ากับเร่งเวลาตาย จ่าฝูงแม้ไม่เห็นทางรอดก็ไม่ลนลาน การแก้ปัญหาด้วยปัญญาจึงเริ่มขึ้น หากใจ ไม่นิ่งความคิดก็ฟุ้งซ่าน หนทางแก้ไขยิ่งดิ่งลงสู่หายนะ! จะเห็นว่าความวิตกกังวลก็ตาม ความลนลาน กลัวตายก็ตาม ความตื่นเต้นไม่ปล่อยวางอารมณ์ก็ตาม ล้วนเป็นอุปสรรคต่อความนิ่งของใจ นักสร้าง อุเบกขาบารมีจึงจําเป็นต้องฝึกฝนที่จะคลายความผูกพันในสิ่งต่าง ๆ โดยเฉพาะสิ่งที่ตามใจกิเลส ไม่พึง ตามใจมัน ละวางความปรารถนาลงให้จงได้ จึงจะค่อย ๆ มีกำลังตัดใจมากขึ้นเรื่อยๆ จนแข็งแกร่ง พอที่จะปล่อยวางอารมณ์ได้ทุกสิ่ง เมื่อใจนิ่งทุกสิ่งนั้นก็ไม่ยาก “นิสัยใจคอหนักแน่น, ไม่ตื่นเต้นยามคับขัน, ไม่หุนหันตัดสินใจ, ไม่ตื่นตกใจใน ทุกสถานการณ์, ไม่ลนลานกลัวภัย, ไม่ผูกพันในชีวิต, ไม่ติดในทรัพย์ ชื่อเสียงคำเยินยอ และ กามสุข, รักการทําใจหยุดนิ่งสม่ำเสมอ และไม่เผลอลำเอียง” ทั้งหมดนี้จึงนับเป็นนิสัยในวิถี นักสร้างบารมีที่นับเนื่องเข้าในอุเบกขาบารมี 292 DOU ช า ด ก วิ ถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี