การบวชของพระราชาและประชาชน : หน้า 82/334

กาลต่อมา พระราชาก็ประสงค์จะผนวชด้วย ตรัสเรียกอำมาตย์ทั้งหลายมาแจ้งความประสงค์ แล้วตรัสถามว่า.. “ท่านทั้งหลายจะทำอย่างไรกันต่อ?” อ๋ามาตย์ทั้งหลายกราบทูลว่า.. “ขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายก็จะขอบวชด้วย พระเจ้าข้า” พระราชาพร้อมหมู่อำมาตย์ จึงพากันไปริมน้ำหาหัตถิปาละ ชาวเมืองที่หลงเหลืออยู่รวมตัวพากันไปสู่ท้องพระโรงทูลอ้อนวอนขอให้พระมเหสีครองราชย์ สืบต่อไป พระราชเทวีตรัสตอบว่า “วันเวลาล่วงเลยคืนวันผันผ่านไป วัยเราก็แก่ลงๆไปตามลำดับ ตัวเราจะทิ้งกามทั้งหลายแล้ว เที่ยวไปผู้เดียว เราจะเป็นผู้เยือกเย็น ก้าวล่วงความเกี่ยวข้องทั้งปวง” พระราชเทวีตัดสินพระทัยออกผนวชเหมือนพระสวามี จึงมีรับสั่งให้เรียกภรรยาของอำมาตย์ ทั้งหลายมาเฝ้า ตรัสถามว่า.. “พวกเธอล่ะ! จะทำอย่างไรกันต่อไป?” เหล่าภรรยาอำมาตย์กราบทูลว่า... “พวกหม่อมฉันก็จะบวชด้วยเพคะ” ทั้งหมดจึงพากันออกจากพระนครไปริมฝั่งแม่น้ำหาหัตถิปาลกุมาร ขณะนั้นชาวเมืองก็ เดือดร้อนโกลาหลกันทั่วว่า “พระราชาและพระเทวีทรงไปผนวชแล้ว แล้วพวกเราจะอยู่ทำอะไรเล่า?” ประชาชนต่างพากันทิ้งบ้านเรือนทั้ง ๆ ที่ยังมีสมบัติเต็มบริบูรณ์ ต่างจูงลูกจูงหลานออกไปบวช ผู้คนทั่วทุกซอกทุกมุมจูงมือกันมุ่งหน้าไปที่ริมน้ำนอกเมืองราวกับไปชมงานมหรสพ ตามโรงร้าน ตลาดทุกแห่งหน มีสิ่งของวางแบแผ่ไว้เกลื่อนกลาด ไม่มีผู้ใดแยแสสนใจทรัพย์เหล่านั้นเลย แม้แต่จะ ชายตามอง จะมีผู้ใดผู้หนึ่งเหลียวแลกลับมาดูก็ไม่มี พระนครทั้งสิ้นว่างเปล่าไร้ผู้คนดุจเมืองร้าง หัตถิปาละเห็นว่าคนมาหมดทั้งนครแล้ว ก็พาทั้งหมดไปยังป่าหิมพานต์อันร่มรื่นชื่นใจ ท้าว สักกเทวราช ทรงแลดูก็เลื่อมใส รับสั่งให้วิสสุกรรมเทพบุตรลงมาสร้างอาศรม ที่พักกลางคืน และ ที่พักกลางวันคั่นเป็นระยะๆ มีกระดานพิงหลังที่ฉาบปูนขาวสะอาดในสถานที่ทุกแห่งหน มีสุมทุม พุ่มไม้พร้อมดอกไม้นานาพรรณ ยังมีที่จงกรม บ่อน้ำใส และไม้ให้ผลดกอยู่ประจำแต่ละอาศรม หัตถิปาลกุมารเข้าสู่อาศรมแล้วบรรพชาเป็นฤาษีพร้อมกับให้ทุกคนบรรพชา มอบอาศรมให้นักบวช หญิงสาวอยู่ตรงกลาง ถัดมาให้นักบวชหญิงชรา ถัดมาอีกให้นักบวชหญิงวัยปานกลาง ส่วนชั้นนอกสุด บทที่ 3 ช า ด ก ใ น ห ม ว ด เ น ก ข ม ม บารมี DOU 65