บททดสอบของพระเวสสันดร : หน้า 47/334

เป็นจริงดังที่พระองค์คาดการณ์ ทรงเกิดปีติโสมนัสท่วมท้นทั่วสรรพางค์กาย ภูเขาบรรพต ก็ไหวสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นอีกแล้ว! พระเวสสันดรตรัสแก่ชูชกอย่างไม่ลังเลว่า... “ท่านพราหมณ์! เราขอยกให้ท่านไม่ขอเปลี่ยนใจ แต่ทว่ามารดาของกุมารจะกลับมาเวลาเย็น ขอท่านโปรดพักที่นี่สักคืนก่อนเถิด มารดาจะได้ร่ำลาบุตรแล้วมอบให้ท่านในวันพรุ่งนี้” แต่เฒ่าชูชกยืนยันจะออกเดินทางทันที พระองค์จึงทรงแนะว่า .. “ถ้าท่านนำพระกุมารไปถวายพระเจ้าสัญชัยซึ่งเป็นพระอัยกา พระองค์จะต้องพระราชทาน ทรัพย์ให้ท่านอย่างมากมายเป็นแน่” พระเวสสันดรหาบุตรทั้งสองไม่พบ ทรงออกตามรอยเท้าจนทราบว่าทั้งสอง น้ำแอบอยู่ใน สระบัว ตรัสเรียกขึ้นว่า.. “ลูกรักเอ๋ย ลูกจงมาเพิ่มพูนบารมีของพ่อนี้ให้เต็มด้วยเถิด ขอลูกช่วยโสรจสรงหฤทัยของพ่อ นี้ให้เย็นฉ่ำด้วยบารมี ลูกทำตามที่พ่อบอกเถิดนะ ..สองเจ้าจงช่วยเป็นนาวาพาพ่อข้ามฝั่งวัฏสังสาร ด้วยเถิด พ่อจะพามนุษย์และเหล่าเทวดาให้ข้ามพ้นไปด้วย ลูกอย่าได้หวาดหวั่นไปเลย” พระโอรสสดับคำพระบิดาแล้วเกิดมีน้ำพระทัยต่อพระบิดา สลัดความกลัวทิ้ง ประสงค์จะ ช่วยพระบิดาให้บรรลุประโยชน์สุขอันยิ่งใหญ่ ทรงดำริว่า.. “เอาเถิด! จากนี้ไปตาพราหมณ์แก่จะเอาเราไปทำอะไรก็เชิญเถิด เราจะไม่ให้พระบิดาต้อง ลำบากพระทัยเลย” พระโอรสโผล่พระเศียรแหวกใบบัวเสด็จขึ้นจากสระหมอบกราบกอดพระบาทพระบิดาไว้แน่น พลางกรรแสงอย่างน่าสงสาร ต่อมาพระธิดาก็เสด็จขึ้นตามมาบ้าง พระเวสสันดรทรงโศกเศร้าเพราะ สงสารบุตรทั้งสอง พระองค์แม้รู้ว่าบุตรต้องไปลำบากแต่พระองค์ก็ไม่อาจไม่พระราชทาน พระองค์ จําต้องตัดใจมิให้มีสิเน่หาอาลัย เพื่อช่วยสรรพสัตว์ที่ทนทุกข์ในห้วงวัฏฏะ แม้ต้องเสียสละบุตรทั้งสอง พระองค์ก็ยอม เนื่องเพราะพระองค์เห็นทางออกแล้ว ทรงเห็นทางที่จะช่วยสัตว์โลกให้พ้นจากทุกข์ไป ได้ กุญแจที่จะไขไปสู่ทางออกนั้นคือพระสัพพัญญุตญาณ พระองค์ต้องแลกสิ่งนี้มาด้วยน้ำพระทัยอัน ยิ่งใหญ่ที่มากพอ หากพระองค์ยังตัดใจในบุตรทั้งสองมิได้ พระองค์ก็ไม่มีน้ำพระทัยไปแบกรับภาระ ความทุกข์ยากของมนุษย์และเทวาได้เช่นกัน! น้ำพระทัยที่ทรงแผ่ให้สัตว์เสมอกันทั่วหน้าเท่านั้น จึงจะโปรดสรรพสัตว์ได้ หากกระทั่ง ชูชกเพียงผู้เดียวพระองค์ก็ให้ไม่ได้! จะกล่าวไปใยกับชาวโลกทั้งหลาย หากพระองค์ไม่คลายสิเน่หา อาลัยในเรื่องนี้ก็จะต้องอาลัยในเรื่องอื่นๆ อีกมากมายที่ต้องเผชิญในอนาคต กระทั่งอาลัยในชีวิต ถึงตอนนั้นจิตใจที่จะทําเพื่อสรรพสัตว์ก็ต้องสูญสิ้นไปหมดแล้ว! 30 DOU ช า ด ก วิถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี บาร