การต่อสู้ของช้างฉัททันต์ : หน้า 36/334

บัดนี้ ช้างแน่ใจว่าใต้ดินมีคนอยู่แน่ จึงเอาเท้ากะเทาะดินเบาๆ แผ่นกระดานก็เปิดขึ้นมาทันที ช้างจึงพบเห็นพรานซ่อนอยู่ในหลุมครานั้นโทสะก็พุ่งขึ้นทันที ช้างเอางวงคว้าพรานขึ้นมาหมายบดขยี้ ให้เป็นจุณ บังเอิญสังเกตเห็นผ้ากาสาวพัสตร์สะบัดขึ้นเกิดนึกถึงหมู่พระปัจเจกพุทธเจ้าขึ้นมาจับจิต จึงสะกดใจข่มความโกรธนั้นไว้ได้ แล้วถามพรานไพรนั้นไปว่า.. “เจ้ามาฆ่าเองหรือใครใช้เจ้ามา?” “พระนางสุภัททาอัครมเหสีของพระเจ้าพาราณสีมีรับสั่งให้ข้าพเจ้ามาเอางาของท่าน” พราน ตอบเสียงสั่นสะท้าน ช้างฉัททันต์หวนรำลึกถึงความหลังครั้งก่อน จึงคิดว่า.. “พระนางสุภัททาใช่ต้องการงาของเราไม่ แต่นางแค้นเราต้องการฆ่าเรา! ต้องการให้นายพราน เอางาไปเป็นพยานเท่านั้นเอาเถอะ! เมื่อเขามาของเราก็จะให้ นายพรานนี้ย่อมไม่มีแรงพอที่จะตัดงา ของเราได้แน่..” ช้างข่มความเจ็บปวดทรมาน อวัยวะในร่างกายแหลกลาญไปหมด เมื่อคิดจะกล่าววาจา ความปวดแปล็บประดังขึ้นตั้งแต่ท้องถึงอก แล้วกล่าวออกมาว่า... “ท่านไปเอาเลื่อยมาตัดงาคู่นี้โดยเร็ว ก่อนที่ข้าพเจ้าจะตายเสียก่อน แล้วฝากไปกราบทูล นางสุภัททา ว่าเจ้าของงานี้ได้ตายแล้ว” พรานเอื้อมไม่ถึงงา ช้างข่มความเจ็บย่อกายก้มศีรษะลง พรานไม่รอช้าเนื่องเพราะฝูงช้าง ใกล้กลับมาแล้ว รีบกระโดดเหยียบงวง เอาเข่ากระทืบเนื้อที่ปากยัดเข้าข้างใน สอดเลื่อยเข้าปากช้าง เลื่อยขึ้นลงอย่างเร็ว ช้างประสบทุกขเวทนาแรงกล้าถึงขีดสุด พรานเลื่อยจนโลหิตกลบท่วมปาก แต่ก็ ยังมิอาจตัดงาให้ขาดได้ ช้างจำต้องข่มความเจ็บปวดอีกครั้ง บ้วนโลหิตออกจากปาก เอางวงจับเลื่อย ออกแรงเลื่อย ปวดแปลบสะท้านอวัยวะภายใจจนใจแทบขาด ทั้งเจ็บทรมานจากงาที่ถูกตัด จนในที่สุด งาก็ขาดลง ช้างยื่นมอบให้พรานแล้วตามไปส่ง จนมั่นใจว่าพรานรอดพ้นจากฝูงช้างที่จะกลับมาได้ แล้วก็ขาดใจตายทันที.. พรานป่ากลับมาถึงพระราชวังแล้ว พระนางสุภัททาทอดพระเนตรงาช้างมีรัศมี 6 สีเปล่งปลั่ง ยดั่งไม่ทรงเชื่อสายพระเนตร หทัยพระนางให้รู้สึกพิสดารอย่างยิ่ง นอกจากไม่ดีพระทัยแล้ว พระพักตร์กลับนองไปด้วยน้ำพระอัสสุชล พลันนึกถึงความผูกพันหวานชื่นที่มีมาเก่าก่อน หวนรำลึก ถึงภาพก่อนตนมาเกิดได้เป็นภรรยาช้างฉัททันต์คับแค้นใจยิ่งนักที่สามีมิได้แยแสสนใจตน นางจึง ถวายผลไม้แด่พระปัจเจกพุทธเจ้า แล้วอธิษฐานขอตามมาล้างผลาญชีวิต ในโลกไม่มีอะไรน่ากลัว สร้างความเจ็บช้ำรันทดได้เท่าอาฆาตแค้น การปกครองกันอาจมี ผู้ได้รับความไม่พอใจอยู่บ้าง นางสุภัททาก็เป็นหนึ่งในบรรดานั้น แต่มิคาดว่า นางจะคั่งแค้นปานนี้ บ ท ที่ 1 ช า ด ก ใ น ห ม ว ด ท า น บ า ร มี DOU 19