การสร้างบารมี : หน้า 320/334

“ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นที่พึ่งของสัตว์โลก ข้าพระองค์ได้สละชีวิตนี้แล้ว ด้วยผลทานนี้ ขอข้า พระองค์จงบรรลุพระสัพพัญญุตญาณในอนาคตกาลด้วยเถิด” ด้วยผลแห่งการถวายข้าวห่อหนึ่งแลกด้วยชีวิต ทำให้ยุคที่ท่านมาเกิด มหาชนจะได้บริโภค ข้าวสาลีอยู่เป็นนิตย์ใต้ร่มบารมีของท่าน และผลแห่งการถวายผ้าจะมีเศวตฉัตรบังเกิดขึ้นเบื้องบนอยู่ เป็นนิตย์ ผลแห่งทานชีวิตนี้ กอปรกับบารมีที่สร้างมาหลายอสงไขย จะทำให้ได้ครอบครองกายมหา บุรุษ และใช้กายนี้ได้หนึ่งแสนปี พระบรมศาสดาตรัสถึงการสร้างบารมีไว้ว่า.. “สัตบุรุษทั้งหลายย่อมให้ทานที่บุคคลอื่นให้ได้ยาก ย่อมทำสิ่งที่บุคคลอื่นทำได้ยาก คนพาล ทั้งหลายย่อมไม่ทำตามที่สัตบุรุษดำเนิน ทางนี้อันธพาลดำเนินตามไม่ได้ ปฏิบัติได้ยาก เพราะฉะนั้น สัตบุรุษและคนพาลจึงมีทางดำเนินไปต่างกัน คนพาลไปนรก สัตบุรุษนำพาไปสวรรค์” 1 ททททชาดก, พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก, มก. เล่ม 57 หน้า 167 บทที่ 11 บทเสริม DOU 303