การอยู่ร่วมกันของฤาษี : หน้า 87/334

ฤๅษีพี่ใหญ่เรียกทุกรูปมาประชุมกัน แล้วกล่าวว่า “ท่านทั้งหลาย แต่นี้ไปขอให้พวกท่านอยู่กันที่นี่นั่งสมาธิกันตามสบายเถิดนะ ฉันจะไปหา ผลไม้มาให้เอง” น้อง ๆ ไม่เห็นด้วย กล่าวว่า “ท่านพี่เป็นอาจารย์ พวกเราตามท่านมาบวชแล้วยังจะให้ท่านมาลำบากอีกได้อย่างไรกัน อาจารย์อยู่ที่นี่แหละดีแล้ว น้องสาวเราก็ควรอยู่ด้วย ทาสหญิงก็ต้องอยู่กับน้องสาวเราด้วยเพื่อไว้ ปรนนิบัติดูแลกัน นอกนั้นพวกเราทั้ง 8 จะสลับกันหาผลไม้มาเอง” ทุกคนเห็นพ้องตกลงตามนี้ แต่นั้นมาผลไม้ก็ถูกจัดแบ่งเป็น 11 ส่วนวางไว้บนแผ่นหินใหญ่ กลางลานบริเวณอาศรมทุกๆ วัน กาลเวลาผันผ่าน หมู่ฤๅษีมีตบะกล้าแข็งขึ้นเพราะคุ้นเคยกับชีวิตบรรพชิต ราวกับเป็นวิถีชีวิต ที่ไม่อาจพรากจากไปได้อีก หมู่ฤาษีเลิกทานผลไม้ไปนานแล้ว เปลี่ยนเป็นทานเหง้าบัวแทน อาหาร เปลี่ยนไปเนื่องเพราะตบะกล้าแข็งขึ้น ไม่ติดในรสมากขึ้น อีกทั้งก็ไม่ยุ่งยากและหาง่ายไม่เสียเวลา ในการบำเพ็ญสุขทางใจ จนมาวันหนึ่งเกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้นคือ ส่วนแบ่งอาหารบนลานหิน มีเพียง 10 ส่วน! ทั้งที่มันควรจะมี 11 ส่วนน้องๆ ทุกคนหยิบเหง้าบัวส่วนของตนไปหมดแล้ว แต่กลับไม่มีของฤาษีพี่ใหญ่ ท่านคิดว่าน้อง ๆ คงลืมส่วนแบ่งของตนจึงมิได้พูดอะไร เพราะถือว่า ความเผอเรออาจมีกันได้ ท่านยอมอดอาหารไป 1 วันโดยไม่ใส่ใจกับปากท้อง การออกไปหาอาหารใหม่ | ไม่เหมาะสม ต่อบรรพชิต ท่านจึงบำเพ็ญเพียรต่อไปในอาศรมอยู่ทั้งวัน วันต่อมา อาหารของฤาษีพี่ใหญ่ยังไม่มีอีก! ท่านคิดว่า “เอ...หรือเราทำผิดพลาดอะไรไป? น้อง ๆ จึงคิดลงโทษเตือนสติเราเช่นนี้” ฤๅษีข่มใจอดกลั้น ความหิวอีกวัน ตั้งหน้าสำรวจตรวจตราหาความผิดของตนอยู่ในอาศรมทั้งวันก็ยังไม่เห็นเหตุอันใดที่ ไปกระทบกระเทือนใจเหล่าน้อง ๆ เรื่องใดที่ไม่เหมาะสมแก่บรรพชิตก็ยังไม่มี เข้าวันที่ 3 อาหารยังไม่มีอีก! การอดข้าว 3 วันเป็นความรู้สึกยากจะทนทานได้แล้ว “เอาล่ะ! ถ้าเราผิดอันใด เราต้องขอให้น้อง ๆ อดโทษให้เรา” ฤๅษีพี่ใหญ่คิดแล้วเดินไปตีระฆัง เรียกทุกคนมารวมกันที่ลานหน้าอาศรม สอบถามถึงเรื่องอาหารที่ผ่านมา 3 วัน ทุกคนได้กันครบหมด ผู้ทำหน้าที่หาอาหารใน 3 วันที่ผันผ่านต่างยืนยันเหมือนกันว่า ได้หามา 11 ส่วนนำมาวางไว้บน แผ่นหินครบถ้วนโดยเฉพาะส่วนของฤาษีพี่ใหญ่ได้แยกเป็นส่วนที่มากที่สุด ใหญ่ที่สุด และประณีต ที่สุดวางไว้อย่างดี “หรือจะมีใครมาขโมยกินเหง้าบัว?” ฤๅษีพี่ใหญ่รำพึงเบาๆ เหล่าฤๅษีทั้งหมดพอฟังคำว่าขโมยต่างก็มีจิตเสียวสยองยิ่ง อุทานออกมากันว่า... 70 DOU ช า ด ก วิถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี บาร