คำสบถของฤาษี : หน้า 88/334

“กรรมหนักเหลือเกินๆ” เมื่อมีการหาตัวขโมยเกิดขึ้น ช้างบริเวณนั้นก็เข้ามาร่วมวงด้วย กระทั่งลิงก็มา ทั้งหมดมา เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ ช่วงเวลาแห่งความเงียบผ่านไปชั่วอึดใจ ทันใดนั้นฤาษีน้องรองพลันลุกขึ้น ยืนท่ามกลางสมาคมแล้วพูดขึ้นว่า.. “ผู้ใดลักขโมยเหง้าบัวของพี่ใหญ่ไป ขอให้ผู้นั้นจงร่ำรวยทรัพย์ทับทวี มีภรรยาสุดสวย ลุ่มหลงหมกมุ่นอยู่กับภรรยา และบุตรนับไม่ถ้วนเสียเถอะ!” ทุกคนได้ฟังดังนั้นต่างรีบพากันเอามือปิดหูแน่น พร้อมอุทานว่า... “คำสบถของท่านหนักเกินไปแล้ว ๆ อย่าพูดอีก!” หมู่ฤๅษีพูดไปพลางกดฝ่ามือปิดหูให้แนบแน่นยิ่งขึ้นเพื่อมิให้เสียงเล็ดลอดเข้าไปได้อีก ฤาษี พี่ใหญ่กล่าวต่อน้องรองว่า.. “พ่อคุณเอ๋ย คำสบถของเธอนี้ช่างหนักหนายิ่งนัก ฉันเชื่อแล้วว่าเธอไม่ได้เอาไป เชิญเธอกลับ ไปนั่งลงเถิด” น้องสามลุกขึ้นบ้าง แล้วออกมากล่าวแสดงความบริสุทธิ์ใจว่า.. “ผู้ใดลักขโมยของพี่ใหญ่ไปขอให้ไปเป็นคฤหัสถ์ที่ร่ำรวยล้นฟ้าเงินตรายศศักดิ์มากเหลือคณา ให้จมปรักอยู่ในกามอย่าได้โงหัวขึ้นมาเลยเถอะ!" น้องสี่ก็ออกมาพูดบ้างว่า “ผู้ใดลักขโมยของพี่ใหญ่ไป ขอให้ผู้นั้นจงรีบไปเป็นพระเจ้าจักรพรรดิเสียเถอะ!” ถึงคราวน้องห้าบ้าง.. “ผู้ใดลักขโมยของพี่ใหญ่ไป ขอให้รีบไปเป็นพราหมณ์ที่ผู้คนหลงนับถือ วันๆ เอาแต่ทำนาย ทายทักจับหาฤกษ์ยามจนมีชื่อเสียงขจรขจายขายชื่อเสียงกินให้พระราชามอบยศศักดิ์แล้วอย่าได้คลาย ความยินดีในลาภยศนั้นเสียเลย!” น้องหกก็ออกมาบ้าง.. “ผู้ใดลักขโมยของท่านไปขอให้ชาวโลกทั้งปวงยกย่องเขาว่าเป็นผู้ขมังเวทย์เรื่องตบะ ต่าง แห่แหนกันมาบูชา หาความสงบไม่ได้เลยเถิด!” ฤๅษีผู้สหายก็ลุกขึ้นบ้าง.. “ผู้ใดลักขโมยของท่านไป ขอให้ผู้นั้นจงได้ครอบครองบ้านส่วยที่มั่งคั่ง ติดอยู่ในสมบัติไปจน ตายเสียเถิด!” บทที่ 3 ช า ด ก ใ น ห ม ว ด เ น ก ข ม ม บ า ร มี DOU 71