การใช้มนต์และปัญญา : หน้า 125/334

พระจันทร์เต็มดวงพอดี ทันทีที่พระจันทร์โผล่พ้นขอบฟ้า อาจารย์ก็พลันคิดขึ้นได้ว่า... “วันนี้เป็นฤกษ์ของมนต์พอดี ในเมื่อไอ้โจรพวกนี้มันต้องการทรัพย์ แล้วเราก็เรียกทรัพย์ได้ ทำไมจะต้องมาทนลำบากอย่างนี้เล่า เรานี่โง่จริงๆ!” อาจารย์เรียกโจรมาให้ปล่อยตน แล้วร่ายมนตร์เรียกฝนรัตนชาติตกลงมา พวกโจรพากันร่าเริง กอบโกยทรัพย์แล้วจากไป ส่วนอาจารย์ได้รับอิสระแล้วก็เดินตามหลังโจรไปห่าง ๆ” เผอิญระหว่างทางพบโจร 500 อีกกลุ่ม ดักปล้น วิ่งออกมาจับโจร 500 ชุดแรกไว้ พวกโจร ชุดแรกกลัวตายจึงบอกว่า.. กล่าวว่า.. “นี่ๆ! ชายแก่ข้างหลังพวกเรามันเรียกทรัพย์ได้ ทรัพย์ทั้งหมดนี้ก็ได้มาจากมันนั่นแหละ!” โจรชุดใหม่จึงปล่อยโจรชุดเก่าไป แล้วคุมตัวชายแก่มาข่มขู่ให้เรียกทรัพย์ แต่ชายแก่กลับ “เราสามารถเรียกทรัพย์ให้พวกท่านได้แน่ มิต้องห่วง! แต่ต้องรอฤกษ์อีก 1 ปี!” พวกโจรโกรธ ตวาดว่า.. เจ้าชาติชั่ว ที่คนอื่นละก็ แกเรียกฝนเงินฝนทองให้ได้ ถึงคราวพวกข้ามา บอกให้คอย “ถุย! ตั้งปี อย่าอยู่เลย!" หัวหน้าโจรเอาดาบฟันชายแก่ขาดสองท่อน แล้วรีบวิ่งตามไปฆ่าฟันพวกโจรชุดเก่าที่ปล่อย ไป จนชิงทรัพย์กลับมาได้ทั้งหมด 3 วันต่อมา ศิษย์กลับมาที่เดิมเห็นแต่ทรัพย์กระจัดกระจายเกลื่อนกลาด จึงคาดเดาเหตุการณ์ ได้ทันที อุทานออกมาอย่างสลดใจว่า.. d ทเดียว” “อาจารย์ไม่เชื่อค่าเราเสียแล้ว... คงจะเรียกทรัพย์ลงมาแน่แบบนี้แล้ว ทุกคนก็ต้องตายกันหมด ศิษย์บัณฑิตเดินตามหาอาจารย์ไปตามทาง สักพักก็เห็นอาจารย์ถูกตัดขาด 2 ท่อน จึงเก็บ ปืนมากองเป็นเชิงตะกอนเผาอาจารย์บูชาด้วยดอกไม้ป่า แล้วเดินต่อไปอีกก็เห็นโจร 500 คน นอนตายเกลื่อนกล่น เดินต่อไปอีกก็เห็นโจรอีก 498 คน นอนตายกระจัดกระจายเรื่อยไปตามทาง จึงคาดเหตุการณ์ทั้งหมดได้ชัดเจน รำพึงว่า.. “คนที่ตายทั้งหมดมีหนึ่งพันหย่อนไปสองคน ต้องมีโจรอีก 2 คนแน่นอน ถึงอย่างไรทั้งสอง ก็คงไม่รอดอยู่ดี เอ...แล้วสองคนนั้นไปอยู่ที่ไหนกันล่ะ?” พอเดินต่อไปสักพักก็เห็นกองทรัพย์มัดเป็นถุงๆ คนหนึ่งตายคร่อมถาดข้าว ก็คาดการณ์รู้ ได้ทันทีว่า โจร 500 คนนี้ฆ่าโจรชุดก่อนไป 500 คนแล้วโลภในทรัพย์ฆ่ากันเองตายไปตลอดทาง 108 DOU ช า ด ก วิ ถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี