ข้อความต้นฉบับในหน้า
ทหารหมื่นกองพันมาห้ำหั่นกันในสนามรบก็ไม่อันตรายเทียบเท่าครั้งนี้ได้เลย องค์ชายเล็กรู้ว่า 5 ขุนพล
ของตนมีใจกล้าหาญมาก หากมีพลยักษ์สักร้อยหมื่นมาท้ารบ ขุนพลทั้ง 5 นี้ย่อมหาญนำทัพไปปราบศึก
ให้ได้ แต่สนามรบครั้งนี้กลับเป็นสนามยั่วเย้า เป็นศึกเล้าโลม ศึกครั้งนี้เกินแรง 5 ขุนพลไปแล้ว องค์
ชายเล็กรู้แก่พระทัยในข้อนี้ดีจึงตัดสินพระทัยไม่พาไปด้วย แต่ขุนพลทั้ง 5 กลับมิรู้กำลังตน ร้องขอจะ
ตามไปให้ได้ ด้วยว่าต้องการที่จะอารักขาคุ้มครององค์ชายเนื่องเพราะพวกตนรักเคารพองค์ชาย
ผู้ดูแลแผ่น้ำใจให้เหล่าทหารหาญมาตลอดทั้ง 5 ขอยอมตายเสียดีกว่าที่จะอยู่โดยไร้นาย แต่พระองค์
ดังนั้นพระองค์จึงอธิบายให้เหล่าทหารหาญได้ฟัง
จำต้องตัดใจจริงๆ เพราะมิอาจเห็นพวกนี้ไปตายได้
ถึงหนทางที่น่ากลัวว่า มีนางยักษ์ร้ายคอยยั่วยวนความที่มันไม่ร้ายก็คือความร้ายของมัน! มันจะ
ทำให้เหยื่อไม่ทันตั้งตัวหรือแม้รู้ตัวแล้วก็ยังลุ่มหลงมันได้ มันจะแปลงร่างเป็นสาวสวยโฉมงามปาน
เทพอัปสร เสกสรรอวัยวะน้อยใหญ่มาชอนไชสายตาผู้คนให้หลงใหล ทั้งยังทำสรรพสำเนียงใต้
ไพเราะเพราะพริ้งชวนให้อ่อนระทวยใจ และยังเนรมิตอาหารให้ผู้ติดในรสได้เมามัวจนลืมตายกระทั่งยัง
สรรหาที่หลับนอนยามอ่อนล้ามาหลอกล่ออีกด้วยเช่นนี้แล้วเหล่าขุนพลนักรบทั้งหลายยังจะทนไหวได้
อยู่ฤา?
5 ยอดขุนพลฟังอย่างตั้งอกตั้งใจพลันให้รู้สึกระวังตัวขึ้นมาทันที เนื่องเพราะคนทั้ง 5 ล้วนแล้ว
แต่ชอบสิ่งยั่วยวนกันคนละประเภทครบทั้ง 5 พอดี!
แต่ทว่า ทั้ง 5 ไม่เชื่อว่าตนจะมิอาจทนทานได้ ยิ่งเมื่อรู้ตัวก่อนว่าจะพบสิ่งดังกล่าวกลับยิ่ง
ให้มั่นใจว่าตนสามารถฟันฝ่าไปได้อย่างแน่นอน และด้วยมานะศักดิ์ศรีแห่งทหารองค์รักษ์ย่อมมิอาจ
ทอดทิ้งพระองค์ไปได้ คนทั้งหมดจึงพร้อมใจกันทูลอ้อนวอนหนักแน่น..
“ข้าแต่สมมติเทพ! หากพวกข้าพระบาทได้เสด็จตามพระองค์ไปแล้วจะไม่สนใจมองดู
พวกเหล่านั้นเลย พระเจ้าข้า พวกข้าพระบาทก็จะไปให้ถึงที่ตักกสิลาให้ได้เช่นกัน”
องค์ชายสุดจะทัดทานได้อีกแล้ว จึงตรัสว่า...
“ถ้าอย่างนั้น พวกท่านก็อย่าประมาทแล้วกัน”
แล้วทั้งหมดก็ออกเดินทางกันทันที องค์ชายและ 5 ขุนพลเดินทางมาถึงดงดังกล่าวแล้ว
บรรยากาศเริ่มอึมครึมเงียบเหงาอย่างยิ่ง ยังคล้ายมีเสียงแปลกๆ แว่วมาแต่ไกลคนทั้ง 6 เดินไปได้
ระยะหนึ่งก็พบบ้านหลังหนึ่ง! บ้านที่ไม่ค่อยสวยแต่กลับสวยที่คนนั่งหน้าบ้าน ทุกคนเตรียมใจไว้ก่อน
แล้วจึงมีดวงตาคล้ายดั่งรู้ทันว่านั่นคือยักษ์สาวแปลงมาแต่คาดมีถึงว่าจะสวยถึงเพียงนี้ ช่างเป็น
ความสวยที่กระชากวิญญาณบุรุษโดยแท้! ทุกคนไม่สงสัยเลยว่าเหตุไฉนจึงไม่เคยมีชายใดสามารถ
ผ่านดงนี้ไปได้เลย ทั้ง 6 เริ่มสัมผัสถึงความน่าสะพรึงกลัวที่เกินกว่าจะพรรณนาได้อีกแล้ว! ทุกคน
เดินผ่านไปอย่างสำรวมระวังตัวเป็นที่สุด แต่ก็รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างขึ้นในกลุ่ม เมื่อเหลียว
มองกันพลันพบว่ามีขุนพลคนหนึ่งคล้ายกับตายไปแล้ว! ดวงตาเหม่อลอย มือสั่นวางเปะปะ ตัวอ่อน
250 DOU ช า ด ก วิ ถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี
บาร