ชาดก วิถีนักสร้างบารมี : หน้า 73/334

คิดนั่งนอนในกุฏิ ยังคิดฉันข้าวที่เขาถวายมาด้วยศรัทธา จะเป็นไปเพื่อทุกข์ ไปตลอดขณะที่ยังมีชีวิต อยู่ ตายแล้วต้องไปอบาย ทุคติ วินิบาต นรกอีก ความชั่วไม่ทำเสียเลยประเสริฐกว่า ความชั่วย่อมเผาผลาญในภายหลัง กรรมใดทำแล้ว ไม่เดือดร้อนในภายหลัง กรรมนั้นเป็นความดี ทำแล้วประเสริฐกว่า หญ้าคาที่บุคคลจับไม่ดีย่อม บาด มือฉันใด ความเป็นสมณะที่บุคคลปฏิบัติไม่ดีย่อมฉุดเขาไปในนรกฉันนั้น การกระทำที่ย่อหย่อน ข้อ วัตรที่เศร้าหมอง พรหมจรรย์ที่น่ารังเกียจ ทั้งสามอย่างนั้นไม่มีผลมาก ภิกษุใดเป็นอย่างหนึ่งแต่ประกาศตนให้คนเข้าใจว่าเป็นอย่างอื่น ทานข้าวด้วยอาการขโมย ย่อมเป็นเช่นกับพรานนกล่อนกแล้วจับกิน ภิกษุมีผ้ากาสาวพัสตร์พันคอ แต่มีธรรมเลวทราม ไม่สำรวม ย่อมไปนรกเพราะบาปหยาบช้า ภิกษุทุศีลไม่สำรวม กินก้อนเหล็กแดงที่ร้อนเหมือนเปลวไฟยังดีกว่า ทานข้าวชาวบ้านไม่ดีเลย ภิกษุผู้มีใจฟุ้งซ่านกลับกลอก ถึงจะนุ่งห่มผ้าบังสุกุล ภิกษุนั้นย่อมไม่งดงามด้วยผ้าบังสุกุล นั้นเหมือนกับวานรคลุมด้วยหนังราชสีห์ฉะนั้น ส่วนภิกษุผู้ไม่ฟุ้งซ่าน ไม่กลับกลอก มีปัญญาเป็น เครื่องรักษาตน สำรวมอินทรีย์ย่อมงดงามเพราะผ้าบังสุกุล เป็นดังราชสีห์ในถ้ำ ฉะนั้น ในที่ใด ไม่นับถือคนดี มีแต่ดูถูกคนดี หรือมีแต่ยกย่องคนเลว ในที่นั้นคนดีย่อมอยู่ไม่ได้แน่แท้ การฝึกสมาธิเป็นประจำเป็นรากฐานการสร้างศีลบารมีได้อย่างดี เพราะเป็นการฝึกควบคุม ใจให้เป็นนิสัย จึงข่มใจได้ง่าย เมื่อใจหยุดนิ่งก็ผ่อนคลายจากความคิดเบียดเบียนลงได้ในสภาวะใจเช่นนี้ จึงเหมาะแก่การปลูกฝังนิสัยแห่งศีลบารมี กิจกรรม หลังจากนักศึกษาได้ศึกษา บทที่ 2 ชาดกในหมวดศีลบารมี จบโดยสมบูรณ์แล้ว โปรดทำแบบประเมินตนเองหลังเรียนบทที่ 2 และกิจกรรม ในแบบฝึกปฏิบัติบทที่ 2 แล้วจึงศึกษาในบทที่ 3 ต่อไป 56 DOU ช า ด ก วิถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี บาร