การล่าช้างฉัททันต์ : หน้า 35/334

พรานมาถึงเขาลูกที่ 7 แล้ว ช้างฉัททันต์อยู่หลังเขานี้ แต่หนทางไปต่อกลับไม่มี เพราะหลังจาก ฝ่าดงหนามสารพัดชนิด ต้องปลิดหนามเอาเคียวเกี่ยวฟันตลอดทาง บัดนี้กลับปรากฏเป็นทางขาด พรานจึงต้องต่อเรือข้ามน้ำ เหวี่ยงขอเหล็กเกี่ยวภูเขาห้อยตัวลง เอาเหล็กแหลมเจาะร่องเขาปีนขึ้นไป ที่ขอเหล็ก แล้วเหวี่ยงขึ้นสลับกับปีนขึ้นอีกจนถึงยอดเขา เวลาลงเขาก็เกี่ยวขอเหล็กห้อยตัวลงใน กระสอบหนัง ร่อนถลาโฉบลงคล้ายแมงมุมชักใยไปเบื้องล่าง จากนั้นจึงพลันเห็นช้างฝูงใหญ่อยู่ไม่ไกล นี้เอง บัดนี้ถึงที่หมายแล้ว! พรานต้องประหลาดใจอีกครั้ง เนื่องเพราะพบบริวารช้างฝูงมหึมาวิ่งล้อม รอบช้างฉัททันต์รวดเร็วปานลมพัด ช้างตัวหนักเท่าภูผาไฉนกลับวิ่งเร็วบางเบาราวปีกแมลงหวีได้? ประการนี้พรานมิอาจมิเชื่อได้เลย นับว่าพรานหมดหวังที่จะเข้าถึงตัวพญาช้างฉัททันต์ได้อีกแล้ว แต่ นายพรานไม่สามารถกลับไปได้อีก ถ้างานไม่สำเร็จ ก็ตายเช่นกัน! พรานตกลงใจพักอยู่ในป่านี้เพื่อเก็บข้อมูลให้ละเอียดรอบคอบยิ่งขึ้น วัน ๆ นายพรานซุ่ม เก็บข้อมูล สถิติ เวลา สถานที่ กิจกรรม กิริยาอาการ การพบปะสนทนา กระทั่งสัดส่วนท่วงท่า ทุกกระเบียดนิ้วของช้างทั้งหมด ซุ่มดูอยู่ทุกวัน ทั้งวิเคราะห์ข้อมูล รวบรวมสถิติ ความเปลี่ยนแปลง อารมณ์และกิจกรรมในแต่ละวันของพญาช้าง รวมทั้งความตรงกันและต่างกันของจำนวนวันและ ช่วงเวลาที่ช้างไปมาตามสถานที่ต่าง ๆ พร้อมทั้งประเมินสถานการณ์และคาดคำานวณเหตุการณ์อัน ไม่คาดฝันที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ จนกระทั่งบัดนี้ผ่านไปแล้ว 7 ปีเศษ พรานรอคอยได้เสมอมา พราน ไม่กล้าเสี่ยงมากนัก เนื่องเพราะความเป็นกับความตายมีเส้นเวลาขีดคั่นเพียงวินาทีเดียว ความสำเร็จ ในโลกผู้คนอย่างน้อยมากกว่าครึ่งโลกมิอาจปฏิเสธได้ว่ามาจากความเยือกเย็นรอคอย หากยังไม่มั่นใจ บางคนรอจนกระทั่งตายก็อดกลั้นรอคอยได้ แต่ตอนนี้พรานไม่รอคอยต่อไปอีกแล้ว ดังนั้นพรานป่า จึงตัดสินใจลงมือ พรานลอบเข้าไปขุดหลุมลึกแล้วปูกระดานเจาะช่องเท่าศีรษะพอลอดได้ โรยฝุ่น อำพรางหลุม และไม่ลืมคว้าผ้ากาสาวพัสตร์มาคลุมกาย อย่างไรเสียจิตสำนึกดี ๆ อาจมีในใจช้าง หากช้างรู้ตัวจะลงมือฆ่าตน เมื่อเห็นผ้าของนักบวชอาจเปิดทางรอดให้ตนได้ พรานนี้แม้จะเสี่ยงตาย แต่ก็เปิดทางรอดให้ตนสายหนึ่งอยู่เสมอ ฝูงช้างขึ้นจากสระตรงเข้ามาแล้ว! และช้างฉัททันต์ก็มา ยืนบนหลุมตรงตำแหน่งศรอาบยาพิษพอดี ไม่ขาดแม้สักนิ้วเดียว! พรานคะเนแม่นยำอย่างยิ่ง น้ำ ใต้ท้องช้างไหลลงรูพอดี พรานได้สัมผัสน้ำก็รู้ทันทีว่าได้เวลาลงมือ พริบตานั้น ลูกศรพุ่งขึ้นทะลุ ท้องช้างทำลายอวัยวะตับ ไต หัวใจแหลกละเอียด กระทั่งตัดไส้น้อยไส้ใหญ่พุ่งทะลุหลังออกไป ปากแผลเหวอะหวะราวกับถูกขวานจามจนเละ แม้เลือดก็ทะลักนองออกมาเต็มที่คล้ายหม้อน้ำทะลุ บ มิคาด พรานนี้กลับคะเนแม่นยำถึงขนาดกะศรให้ทำลายอวัยวะภายในทั้งหมดได้ในคราวเดียวเช่นนี้ ช้างฉัททันต์เจ็บปวดร้องตะโกนก้องไปทั่วป่า ฝูงช้างอื้ออึงกระจายออกทั้ง 8 ทิศตามหาตัวผู้ทำร้าย หญ้าและต้นไม้รอบทิศแหลกเป็นจุณไม่เหลือ ฝูงช้างหายไปหมดแล้ว และก็เป็นไปตามแผนการของ นายพรานทุกประการ แต่พรานคาดไม่ถึงว่าช้างฉัททันต์ยังไม่ล้มลงและยังไม่ตาย! พรานหวาดหวั่นใจ ไม่คิดว่าช้างนี้จะอดทนได้ยอดเยี่ยม สามารถทนพิษร้ายแรงได้ปานนี้ 18 DOU ช า ด ก วิ ถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี บาร