ข้อความต้นฉบับในหน้า
เทพเจ้าทั้งหมดล้วนอนุโมทนาว่า พระองค์นี้ทำสิ่งที่ยากยิ่งแท้ เป็นสิ่งที่คนพาลทั้งหลายไม่เข้าใจและ
ทำตามได้ยาก คติที่ไปของบัณฑิตเช่นพระองค์กับคติของคนพาลเหล่านั้นย่อมต่างกันโดยแท้ คนพาล
ล้วนไปนรก ขอให้พระองค์จงสำเร็จพระสัพพัญญุตญาณดังประสงค์เถิด ข้าพระองค์ขอถวายพระนางมัทรี
ผู้ประเสริฐคืนแด่พระองค์เพราะพระนางมีอัธยาศัยเสมอด้วยพระองค์ขอพระองค์ทรงบำเพ็ญทานบารมี
ต่อยิ่ง ๆ ขึ้นไป หม่อมฉันคือท้าวสักกะจอมเทพจะขอถวายพระพร 8 ประการ” ท้าวสักกะตรัสไปพลางคืน
ร่างเป็นเทวราชดังเดิมประทับยืนอยู่บนนภากาศ
พระเวสสันดรมีจิตเลื่อมใสยินดีตรัสรับพรว่า...
“ถ้าพระองค์จะประทานพรแก่หม่อมฉันแล้วไซร้ ขอให้พระชนกจงยินดีให้หม่อมฉันกลับ
ไปยังนิเวศน์อีกเพื่อประโยชน์แห่งทานบารมี และให้หม่อมฉันสามารถให้นิรโทษแก่นักโทษประหาร
ได้ทุกคนขอให้คนทุกชนชั้นอาศัยหม่อมฉันเลี้ยงชีวิตโดยไม่ต้องทํามาหากินอย่าให้หม่อมฉันต้องพลาด
ไปตกอยู่ในอำนาจของสตรีทั้งหลาย บุตรที่พลัดพรากจากหม่อมฉันไปจงอายุยืนสืบราชย์ครองแผ่นดิน
โดยธรรม เมื่อราตรีนี้สิ้นไปอาทิตย์อุทัยปรากฏขออาหารทิพย์จงบังเกิด เมื่อหม่อมฉันบริจาคทานอยู่
ทรัพย์อย่าได้หมดสิ้นไป เมื่อบริจาคแล้วอย่าได้เดือดร้อนใจในภายหลัง ให้ยินดีผ่องใสอยู่เป็นนิตย์
และเมื่อละอัตภาพนี้ขอจงไปสู่สวรรค์ชั้นดุสิตอันวิเศษ ครั้นจุติลงมาจงบรรลุพระสัพพัญญุตญาณ”
“ความปรารถนาของพระองค์ทุกอย่างจักถึงที่สุด ทรงอย่าเพิ่งร้อนพระทัย ขอพระองค์ทรงไม่
ประมาทเถิด” ท้าวสักกะตรัสจบแล้วเสด็จกลับดาวดึงส์
ฝ่ายชูชกเดินทางถึงกรุงเชตุดรได้พบพระเจ้าสัญชัยพระองค์จำพระกุมารทั้งสองได้จึงไถ่ตัวจาก
ชูชก และเลี้ยงต้อนรับชูชกอย่างดี มิคาดชูชกกลับตะกละตะกลาม รีบกินอาหารรสเลิศที่ไม่เคยลิ้มลอง
เร็วเกินไป มากเกินไป อาหารไม่อาจย่อย นอนตายตรงนั้นเอง ทรัพย์ค่าไถ่ทั้งหมดจึงตกเข้าคลังหลวง
ตามเดิม พระเจ้าสัญชัยประสงค์จะไปรับพระเวสสันดรกลับมาครองราชย์ดังเดิมได้นำกองทัพใหญ่เสด็จ
รับสองกษัตริย์กลับมา บัดนี้ชาวสีพีรู้สำนึกผิด ได้ทูลวิงวอนให้พระองค์ครองราชย์สืบไป พระเวสสันดร
รับสั่งให้ปล่อยคนและสัตว์ที่ถูกขังให้สิ้น ทรงรำพึงว่า..
“บัดนี้พวกยาจกทั้งหลายรู้ว่าเรากลับมาอีกครั้งแล้วจะพากันมาในวันพรุ่งนี้แล้วเราจะให้อะไร
แก่ยาจกทั้งหลายดีหนอ”
ท้าวสักกะรู้ความดำรินั้นโดยพลันบันดาลทรัพย์ผุดขึ้นมาเต็มทั่วพระราชนิเวศน์พร้อมบันดาล
ฝนรัตนชาติตกไปทั่วทั้งเมือง
พระเวสสันดรเริ่มตั้งโรงทานกลับมาอีกครั้งพระองค์ได้ให้ทานตลอดไม่ขาดสายสมพระหฤทัย
พระนางมัทรีและบุตรทั้งสองก็สุขสันต์อยู่ใต้ร่มโพธิแห่งพระบารมีของพระองค์ เมื่อพระองค์ละโลกไป
ก็มุ่งตรงสู่ดุสิตเทวโลกทันที เพื่อจดจ่อรอคอยการลงมาอีกครั้ง! ลงมาคราวนี้พระองค์จะได้ครอบ
ครองพระสัพพัญญุตญาณ ครอบครองกายทั้งสอง กายมหาบุรุษแลธรรมกาย
34 DOU
ช า ด ก วิถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี
บ