ข้อความต้นฉบับในหน้า
ทาสชายก็ลุกขึ้นบ้างว่า...
“ผู้ใดลักขโมยของท่านไป ขอให้ผู้นั้นจงได้เป็นผู้ใหญ่บ้าน มีใจเบิกบานรื่นเริงอยู่กับเพื่อนฝูง
มากหลาย ติดความสะดวกสบาย เที่ยวขับร้องฟ้อนรำ ทำราชการรุ่งเรือง”
เสียเถอะ!
ฤๅษิณีผู้เป็นน้องสาวพูดขึ้นบ้างว่า..
“หญิงใดลักขโมยเหง้าบัวของพี่ไป ขอให้ไปเป็นอัครมเหสี มัวปกครองสนมนารีนับพันไป
ทาสหญิงก็ลุกขึ้นกล่าวบ้าง..
“หญิงคนไหนลักขโมยไป ขอให้ไปเป็นนางทาส ได้กินแต่ของดี ๆ เที่ยวโอ้อวดเพื่อนบ้านอยู่
ไม่ขาดปาก!
ช้างเปล่งเสียงบ้างว่า..
“ช้างเชือกใดลักเอาเหง้าบัวท่านไป ขอให้ช้างนั้นถูกคล้องบ่วงบาศสู่ราชธานี มีปฏิกทิ่มแทง
ถูกแยงด้วยขอเถอะ!”
ลิงก็กล่าวบ้างว่า..
“ลิงใดขโมยเหง้าบัวไป ขอให้มีพวงมาลัยคล้องคอ ถูกเจาะต้มหูถูกครูเฆี่ยนตี มีการแสดงไปทั่ว
หัวระแหงเสียเถอะ!”
เมื่อทุกคนกล่าวหมดแล้ว มหากาญจนฤาษีพี่ใหญ่ได้ออกมาแสดงความบริสุทธิ์บ้างว่า..
“ท่านผู้เจริญทั้งหลาย! ผู้ใดแกล้งกล่าวของที่ไม่หายว่าหาย หรือสงสัยในตัวพวกท่าน ขอให้
ผู้นั้นจงได้เสพกามทั้งหลายจนตายคากาม!”
ทันใดนั้นเทวดาตนหนึ่งพลันปรากฏไหว้เหล่าฤาษีแล้วกล่าวว่า...
“ใครๆ ก็มุ่งแสวงหากามกันทั้งนั้น กามเป็นของน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าชื่นใจของสัตว์โลก
เป็นอันมาก ทั้งมนุษย์และเทวดาต่างเสาะหา ทำไมพวกท่านถึงไม่ชอบกันเลยเล่า?”
มหากาญจนฤๅษีกล่าวตอบว่า..
“ท่านจอมภูต! ก็เพราะกามนี่แหละ! สัตว์ทั้งหลายจึงถูกจองจำทุกข์ภัยทั้งหลายพลันบังเกิดขึ้น
จากกามทั้งนั้น สัตว์ทั้งหลายประมาทลุ่มหลงในกามพากันทำบาปกรรมมากมาย ไปนรกก็เพราะกาม
ไฉนพวกเราจะไปสรรเสริญมันกันเล่า”
เทวดาเกิดความเลื่อมใสหมู่ฤๅษี กล่าวว่า..
“ข้าแต่ท่านฤๅษีทั้งหลาย! เราคือท้าวสักกเทวราชมาเพื่อคิดทดสอบพวกท่านดูเท่านั้นเอง
72 DOU ช า ด ก วิถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี