นักกล้ามืออาชีพ : หน้า 155/334

เถอะ!” “สหาย! ม้าอื่นไม่อาจทำลายกองทัพนั้นได้ เราจะไม่ยอมให้สิ่งที่ทำสูญเปล่า ท่านผูกเกราะ ขุนศึกพันแผลผูกสอดเรียบร้อยแล้วขึ้นหลังม้าบุกตะลุยจับเป็นพระราชาองค์สุดท้ายได้สำเร็จ ก่อนม้าศึกสิ้นใจได้ทูลขอร้องให้พระเจ้าพาราณสีอย่าได้ทรงฆ่าพระราชาทั้ง 7 นี้เลย ให้ทำการสาบาน แล้วปล่อยไปก็พอ แล้วขอให้โปรดประทานยศส่วนของตนทั้งหมดแก่ขุนศึกนี้ และย้ำให้พระราชาทรง หมั่นนําเพ็ญทาน รักษาศีล ครองราชสมบัติโดยธรรม จากนั้นม้าศึกผู้กล้าก็สิ้นใจจากไปด้วยวีรกรรมอัน ยิ่งใหญ่.. ขุนศึกผู้กล้ากับม้าศึกผู้ไม่ถอย ได้เป็นภาพแห่งความทรงจำที่ประทับอยู่ในใจของชาวเมือง พาราณสีตลอดไป.. ประชุมชาดก พระทศพลทรงประชุมชาดกว่า ราชาครานั้นมาเป็นพระอานนท์ นายทหารม้ามาเป็นพระสารีบุตร ส่วนโภชาชานียสินธพได้เป็นตถาคต จากชาดกเรื่องนี้ หากม้าศึกคิดจะทำให้เต็มที่ก็จะต้องแพ้! เพราะจับพระราชาทั้ง 6 ได้ก็ เต็มที่แล้ว แต่ม้านี้คิดว่า “จะทำให้สำเร็จ” จึงชนะได้ในครั้งนี้ เป็นการเอาความสำเร็จเป็นที่ตั้ง โดย ไม่สนใจว่าเต็มที่แ าเต็มที่แล้วรึยัง แม้ร่างกายจะไม่ไหวแล้ว แต่เมื่อยังไม่สำเร็จก็ต้องเอาให้สำเร็จให้ได้ มาตรว่า ต้องเอาชีวิตเป็นเดิมพัน หรือต้องทุ่มเทคุณค่ามหาศาลเพียงใด กระทั่งสละทุกสิ่งทุกอย่างก็ยอม เพราะถ้าไม่สำเร็จ ผลก็ไม่เกิดความเพียรพยายามจนกว่าจะสำเร็จ จึงนับว่ามีคุณค่ายิ่งกว่าการทำ จนเต็มที่แล้ววางมือ “นิสัยชอบมุมานะบากบั่น, ไม่ย่อท้อหมดกำลังใจ และเพียรพยายามมุ่งทำให้สำเร็จ” จึงนับเป็นนิสัยในวิถีนักสร้างบารมีที่นับเนื่องเข้าในวิริยบารมี 5.3 นักกล้ามืออาชีพ 1 สาเหตุที่ตรัสชาดก พระทศพลประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงตรัสแก่ภิกษุผู้ละ ความเพียรซึ่งถูกนำามายังโรงธรรมสภาว่า โบราณกบัณฑิตทั้งหลายย่อมไม่สละความเพียรแม้ในเรื่อง ที่ไม่นำออกจากทุกข์ แล้วทรงนำเรื่องในอดีตมาสาธกดังนี้ ในอดีต มีบุรุษหนุ่มผู้หนึ่งมีอาชีพเป็นผู้คุ้มกันภัยอาศัยอยู่ปากดง ต่อมาวันหนึ่ง พ่อค้าเกวียน 500 เล่มมาว่าจ้างให้ชายหนุ่มคุ้มกันกองเกวียน ชายหนุ่มตกลงรับงานนี้พร้อมกับรับเงินค่าจ้างมา บุรุษหนุ่มชวนบริวารบุกป่าฝ่าดงคอยคุ้มกันเกวียนพ่อค้าอย่างเต็มกำลัง ระหว่างทางมีโจรดักซุ่มอยู่ "ขรัปปชาดก, พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก, มก. เล่ม 58 หน้า 123-127 138 DOU ช า ด ก วิถี นั ก ส ร้ า ง บ าร มี