การเดินทางของพระเจ้าจักรพรรดิไปเฝ้าพระพุทธเจ้า : หน้า 317/334

ยาวไกล ไม่มีทีท่าว่าพระองค์จะเสด็จไปถึงได้เลย ระหว่งทางนั้นเอง มีรถคันหนึ่งผ่านมา.. “ท่านผู้เจริญ! ท่านหลีกทางไปก่อน เราจะขับรถผ่านไป” สารถีกล่าว พระราชาทรงไถพระอุระไป พลางทอดพระเนตรนายสารถี แล้วกล่าวว่า.. “ท่านสารถี เราดำเนินตามทางอันสมควรแล้ว ทำไมจะต้องถอยหลีก เรายึดถือพระพุทธเจ้า เป็นประมุข เส้นทางนี้เราใช้ดำเนินไปเฝ้าพระพุทธเจ้า หากท่านจะไปก็นำรถทับร่างของเราผ่านไป ได้เลย เราจะไม่หลีกทางให้ท่านเด็ดขาด!” “ถ้าท่านจะไปเฝ้าพระพุทธเจ้า ขอท่านจงขึ้นรถของเรา เราก็จะไปยังที่อยู่ของพระพุทธเจ้า” พระเจ้าจักรพรรดิเสด็จขึ้นรถ รถได้มาถึงอารามที่ประทับของพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระพุทธองค์ทรง ประทับอยู่ในอาราม พระเจ้าจักรพรรดิรีบเสด็จลงจากรถเข้าไปในอาราม เพียงแค่เห็นแสงพุทธรัศมี วูบแรกเท่านั้น ยังมิทันก้าวพระบาทต่อไป ทรงปีติถึงกับวิสัญญีภาพไปอีก ทรงฟื้นแล้ว เสด็จเข้าไป ใกล้พระบรมศาสดาประคองอัญชลีกราบทูลชื่นชมพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า... “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ พระองค์เป็นนายกของโลก พระองค์ทรงเป็นที่พึ่งของชาวโลก ขอ พระองค์โปรดทรงแสดงธรรมอันสูงสุดของพระองค์สักกัณฑ์หนึ่งเถิด พระเจ้าข้า” พระบรมศาสดาทรงแสดงธรรมด้วยพระนิพพานอันเป็นธรรมอันยิ่ง พระราชาทรงเลื่อมใส ในธรรมบทนั้นยิ่งนัก เป็นเหมือนกับฝนตกลงมาในฤดูแล้งแผ่นดินแห้งผากเกินกว่าที่พระองค์จะระงับ ความปีติเอาไว้ได้ จึงทรงดำริว่า นิพพานนี้เป็นธรรมเอกอุ เราจะถวายทานอย่างเอกของเราเพื่อบูชา ธรรมนี้ ทูลพระบรมศาสดาว่า.. “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญในเมื่อพระองค์ทรงแสดงพระนิพพานซึ่งเป็นธรรมสูงสุดของสรรพธรรม แม้ข้าพระองค์ก็จะตัดศีรษะอันเป็นอวัยวะสูงสุดของอวัยวะทั้งปวงของข้าพระองค์ เพื่อบูชาธรรมเอก ของพระองค์ ขอพระองค์ทรงบรรลุอมตธรรมก่อนเถิด ด้วยผลแห่งทานนี้ ข้าพระองค์ขอบรรลุ พระนิพพานในภายหลัง” 1 แล้วทรงใช้พระนขา (เล็บ)ออกแรงด้วยพละกำลังดุจช้างสารของพระองค์ติดพระเศียร วางไว้ บนฝ่าพระหัตถ์ถวายบูชาพระพุทธองค์ แล้วได้จุติไปบังเกิดในดุสิตเทวโลก 'การบูชามี 2 แบบคือ 1. บูชาด้วยสิ่งของ เช่น บูชาด้วยดอกไม้ ด้วยประทีปเทียน เป็นต้น การบูชาด้วยศีรษะของตนแสดงถึงการ เลื่อมใสอย่างสูงสุด ตามค่านิยมในยุคนั้น นับเป็นวัตถุอันสูงสุด โดยเอาศีรษะแทนดอกไม้ หรือเอาร่างกายแทนแท่งเทียน 2. บูชาด้วยการปฏิบัติ เป็นการบูชาที่ยิ่งกว่าการให้วัตถุสิ่งของ แต่ต้องปฏิบัติให้จริงจัง ต่อเนื่อง คือปฏิบัติตาม คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้หลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้ตามอย่างพระองค์ จนกระทั่งถึงปรารถนาเป็นอย่างพระองค์ มุ่งหวังกายมหาบุรุษ เพื่อมุ่งมั่นปราบมารให้หมดสิ้นไปให้ได้ 300 DOU ช า ด ก วิ ถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี