ข้อความต้นฉบับในหน้า
เพียงเท่านี้ เว้นบารมี 10 ธรรมเหล่าอื่นไม่มี
1
จากเรื่องทั้งหมดตั้งแต่ต้นมา พอจะเห็นได้แล้วว่า การสร้างบารมีมิอาจรอให้บุญหล่นทับ หรือ
รอให้ผู้มีฤทธิ์มอบบุญเต็มเปี่ยมให้แต่ต้องทำตนให้สมบูรณ์พร้อมด้วยคุณธรรมถ้ารอการมอบบุญให้กัน
ได้ การสร้างบารมีมิใช่เป็นเรื่องสบายอย่างยิ่งหรอกหรือ? เช่นนี้นับว่าไม่มีนักสร้างบารมีท่านใด
หลุดออกนอกเส้นทางแน่แท้ แต่แท้ที่จริง เราเห็นประจักษ์แล้วว่า เส้นทางสายนี้ มีนักสร้างบารมี
หลุดออกไปอยู่เรื่อยๆ ไม่ขาดสาย กระทั่งนักสร้างบารมีที่ดูเหมือนมิน่าจะหลุดออก.. หากคุณธรรมไม่
พรักพร้อม สักวันใดวันหนึ่ง ชาติใดชาติหนึ่ง อาจต้องถึงคราว!
“บทฝึกนิสัย” เป็นสมบัติล้ำค่า หารู้ได้ยากในโลก ผู้ใดได้รับมาไว้ในใจเท่ากับได้สมบัติ
ประจําตัวดั่งได้แก้วสารพัดนัก หากนํามาฝึกฝนจนเชี่ยวชาชาญก็จะเป็นอริยทรัพย์ติดตัวไปทุกภพทุก
ชาติ นับว่าเป็นสมบัติอันประเสริฐเลิศสุดโดยแท้ นักสร้างบารมีจึงไม่ควรประมาท ปล่อยให้สมบัติเหล่า
นี้หลุดลอยไปหรือให้ฝุ่นจับอับหมองควรหมั่นนึกถึงความตายไว้ให้มั่นแล้วพินิจดูว่าเราเอาอริยสมบัติ
เหล่านี้ไปได้เพียงใดหลังจากตายแล้ว
ที่พึ่งของนักสร้างบารมีก็คือ “บารมี” โดยเฉพาะนักสร้างบารมีระดับพิเศษที่ประสงค์จะให้ตนมี
บารมีแก่กล้าขึ้นเรื่อยๆ ไม่หยุดยั้ง โดยยังไม่คิดยุติการสร้างบารมีเช่นพระอริยเจ้าทั้งหลาย แต่เลือก
วิถีหยั่งเท้าสู่แดนอริยะแล้วสะสมบารมีในภูมิปุถุชนเป็นโคตรภูบุคคลเพื่อผจญมาร แม้จะเข้าถึงธรรม
ในกาลใด หากยังมีนิสัยไม่ดีอยู่ ธรรมะที่รู้เห็นก็รอคอยการเลือนหายได้ทุกขณะจิต แต่หากนิสัยดีมี
พร้อม แม้ธรรมะที่เลือนหายก็พร้อมกลับมาได้อย่างมั่นคงในทุกสถาน ดังนั้นจึงสร้างนิสัยดีๆไว้เป็น
บารมีที่พึ่งแห่งตนเถิด ที่จะหาความมั่นคงอื่นใดนอกจากประการนี้หามีไม่เลย
วิสัยนักสร้างบารมีทั้งหลายย่อมสำคัญเพียงว่า จักพอกพูนบารมี สั่งสมเรื่อยไป
จนกว่าจะสำเร็จให้ได้ แม้จะผิดพลาดไปในระหว่างก็ตาม แต่จะไม่ละเลิกสร้างบารมี
อย่างเด็ดขาด
บารมีทั้ง 10 ปรากฏขึ้นแล้ว ท่านทั้งหลายจงมาในที่นี้โดยเร็วพลัน แล้วพากัน
ถือเอาอาวุธ เพื่อต่อยุทธ์กับพญามารเถิด
อรรถกถาเอกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค ทูเรนิทาน, มก. เล่ม 55 หน้า 24
บ ท ที่ 12 บ ท ส รุ ป บ า ร มี 10 ทัศ DOU 309