ชาดก วิถีนักสร้างบารมี : หน้า 232/334

รสโอชาที่เข้าไปเอามาอย่างเหนื่อยยากให้แก่ลิงบริวารนำไปให้มารดาตนได้ทาน ใจของสองลิงก็นึก เสมอว่าป่านนี้แม่คงได้ทานผลไม้อร่อย ๆ อย่างสุขใจเป็นแน่แท้ แต่ลิงบริวารเห็นผลไม้อร่อยซึ่งหายาก จึงยากที่จะอดใจไหวเลยแอบกินเสียเอง ไม่ได้เอาไปให้มารดาของหัวหน้าเลยสักวัน มารดาผู้ชราตาบอดกลายเป็นผู้อดอยากหิวโหยจนผอมซูบซีดอิดโรยเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก ลิงนันทิยะหลังจากเหน็ดเหนื่อยดูแลฝูง ยุ่งเสียจนไม่ได้กลับมาเยี่ยมแม่อยู่หลายวัน เมื่อมีเวลาปลีกตัว กลับมาหาแม่ได้ก็รีบเข้าป่าไปหาแม่ด้วยความคิดถึงอย่างสุดจะพรรณา แล้วก็ต้องตกใจ! แทบไม่เชื่อ สายตาตนเอง เมื่อได้เห็นสภาพแม่ไม่ต่างจากซากลิง แต่เมื่อเห็นประจักษ์เช่นนี้แล้วจึงมิอาจจะ ไม่เชื่อได้ น้ำต น้ำตาไหลพรากเข้าไปถามแม่ด้วยความสงสารจับจิตว่า.. “แม่จ๋า ก็ลูกส่งผลไม้อร่อยๆ มาให้แม่ทุกวัน ไฉนแม่จึงซูบผอมขนาดนี้ล่ะแม่?” “ลูกเอ๋ย แม่ไม่เคยได้เลย” มารดาตอบเสียงแหบแห้งแผ่วเบาจนแทบจะไร้เสียง หลายวันมานี้ มารดาเฝ้ารอคอยการกลับมาของบุตรอยู่ทุกนาที ได้รับความทรมานจิตใจ มากกว่าบุตรเหลือคณา ลิงนันทิยะรู้สึกทรมานหัวใจสุดประมาณ ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดว่า.. “หากเรายังขืนมัวแต่ปกครองฝูงลิงอยู่แบบนี้แม่เราต้องตายแน่! เราจะละทิ้งฝูงลิงทั้งหมดแล้ว มาปรนนิบัติแม่ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป!” ลิงนันทิยะดูแลจนแม่พอมีแรงขึ้นมาบ้างแล้วจึงกลับไปหาน้องชายที่ฝูง กล่าวว่า.. “น้องรัก! น้องจงดูแลฝูงลิงแทนพี่เถิด พี่จะปรนนิบัติแม่จนวาระสุดท้าย” “ไม่เอานะพี่! น้องก็ไม่ต้องการฝูงลิง น้องต้องการจะปรนนิบัติแม่ด้วย” พี่น้องทั้งสองจึงตกลงใจละฝูงลิงทั้งหมดแล้วพามารดาออกจากป่าไปอาศัยอยู่ที่ต้นไทรใน ชายแดนเงียบสงบแห่งหนึ่ง ดูแลมารดาอย่างมีความสุขสืบมา.. ไกลออกไป ณ สำนักอาจารย์ทิศาปาโมกข์ ศิษย์เกเรผู้หนึ่งขออำลาอาจารย์กลับบ้าน อาจารย์ได้สั่งสอนศิษย์ทิ้งท้ายว่า... จงจำไว้!” “ตัวเจ้าเป็นคนหยาบช้าโผงผาง ถ้าเจ้าไม่แก้ไขตัวเองล่ะก็จะต้องเดือดร้อนในภายภาคหน้านะ ศิษย์เกเรนั้นไหว้อาจารย์ บ่นอุบอิบแล้วจากไปทันที ศิษย์ผู้นี้เรียนไม่สำเร็จวิชาอะไรสักอย่าง จึงไม่รู้จะทำมาหากินอะไรตัดสินใจเลือกอาชีพเป็นนายพรานเข้าป่าล่าเนื้อขายไปวันๆ วันหนึ่งเกิดเดิน ไปพบต้นไทรอยู่ริมเนินคิดเล่นๆ ว่าน่าจะมีอะไรในต้นไทรบ้างจึงเดินตรงไปยังต้นไทรนั้น แล้วก็ได้ พบเห็นอะไรบางอย่าง อันตรายได้ย่างกรายมาถึงลิงผู้กตัญญูแล้ว! นายพรานโหดร้ายเดินเข้ามา ลิงสองพี่น้องตอนนี้ไม่อาจหนีไปไหนได้เลยเพราะต้องดูแม่ที่ บทที่ 7 ช า ด ก ใ น ห ม ว ด สั จ จ บารมี DOU 215 บ