การต่อสู้ระหว่างธรรมและอธรรม : หน้า 180/334

ทั่วชมพูทวีปเพื่อป่าวประกาศธรรมอยู่ กาลนั้นยังมีเทพบุตรอีกตนชื่อว่า “อธรรม” แล่นรถเวียนซ้าย ทั่วชมพูทวีปป่าวประกาศอธรรม ชวนคนทำชั่ว ให้ฆ่าสัตว์ เป็นต้น แล้วจะไปสวรรค์ ได้มาบรรจบกับ ธรรมเทพบุตรกลางอากาศ เมื่อสองฝ่ายทราบปฏิปทากันแล้ว ต่างนิ่ง ไม่มีฝ่ายใดขยับหลบหลีกให้ อีกฝ่ายเป็นเด็ดขาด ข้อปฏิบัติสวนกัน ทางย่อมสวนกัน อากาศวิถีแม้กว้างขวางแต่สถานการณ์เช่นนี้ มิอาจหลีกให้กันได้ ฝ่ายใดเปิดทาง นั่นหมายถึงการยอมรับนับถือปฏิปทาของอีกฝ่าย ธรรมเทพบุตร มิอาจหลีก แม้ต้องตายก็ไม่อาจหลีก “สหายเอ๋ย เธอเป็นฝ่ายอธรรม ฉันเป็นฝ่ายธรรม หนทางนี้สมควรแก่ฉันแล้ว ฉันเป็นผู้ แกล้วกล้า ทรงยศเป็นผู้สร้างบุญ หมู่สมณะและพราหมณ์พากันสรรเสริญอยู่ทุกเมื่อ ทั้งเทวาและมนุษย์ ก็พากันบูชา เธอจงขับรถหลีกไป แล้วให้หนทางนี้แก่ฉันเถิด” ธรรมเทพบุตรกล่าวขึ้นก่อน “ธรรมเทพบุตร! เราคือ อธรรม ไม่เคยเกรงกลัวผู้ใด เรามีพละกำลังเข้มแข็ง ธรรมเอ๋ย! ฉะนี้ แล้วเราจะหลีกทางที่ไม่เคยหลีกให้ใครแก่ท่านในวันนี้ เพราะเหตุอะไรฤา” อธรรมเทพบุตรกล่าวตอบ “ธรรมปรากฏก่อน อธรรมเกิดขึ้นภายหลัง เราเป็นผู้เจริญกว่า ประเสริฐกว่า และเก่าแก่กว่า ท่านจงให้ทางแก่เราเถิด น้องเอ๋ย!” ธรรมเทพบุตรกล่าว “เราไม่ให้ทางแก่ท่านหรอก แม้ว่าท่านจะ ขอร้องหรือเป็นผู้สมควรจะได้ก็ตามวันนี้เราทั้งสองมารบกัน แล้วหนทางจะเป็นของผู้ชนะ ตกลงไหม” อธรรมเทพบุตรเสนอ “เราชื่อว่าธรรม เป็นผู้ถือชาปรากฏทั่วทุกทิศ มีกำลังมาก และยศก็ไม่มีประมาณ ไร้ผู้ เสมอเหมือน ประกอบด้วยคุณทั้งปวง อธรรมเอ๋ย ท่านจะชนะเราได้อย่างไร” ธรรมเทพบุตรกล่าว “เขาเอาค้อนเหล็กตีทอง หาเอาทองมาตีเหล็กไม่ หากเราผู้อธรรมฆ่าท่านในวันนี้ได้ เหล็ก คงจะน่าดูชมเหมือนทองเลยทีเดียว” อธรรมเทพบุตรกล่าว “อธรรมเทพบุตร ถ้าท่านมีกำลังในการรบไซร้ ผู้หลักผู้ใหญ่และครูของท่านมิได้มีเ เดิมเลย เรา จะยอมให้หนทางด้วยอาการอันน่ารังเกียจของท่าน ทั้งจะขออดทนถ้อยคำชั่วของท่านเสียดีกว่า” ธรรมเทพบุตรต่อสู้ด้วยธรรมาวุธคือขันติ มิได้ทิ้งธรรมให้เสียทีอธรรม เมื่อกล่าวถ้อยคําจบ อธรรมเทพบุตรก็หกคะเมนตกจากรถลงสู่พื้นโลก ปฐพีเปิดช่องให้ไปสู่อเวจีมหานรกทันที มีเสียงรำพัน เพ้อแว่วขึ้นมาว่า.. “เราอยากจะรบก็ไม่ได้รบ เราถูกตัดรอนเสียแล้ว ด้วยเหตุเพียงเท่านี้เอง” ธรรมเทพบุตรผู้มีขันติเป็นกำลัง มีจิตเที่ยงตรง ทรงกำลังมาก บากบั่นต่อสู้ ชนะการรบได้ อธรรมเทพบุตรถูกฝังเสียแล้วในแผ่นดิน ธรรมเทพบุตรขึ้นสู่รถ ดำเนินไปตามทางของตนต่อไป.. บ ท ที่ 6 ช า ด ก ใ น ห ม ว ด ขั น ติ บ า ร มี DOU 163