การสร้างอุเบกขาบารมี : หน้า 311/334

กันอยู่มาก พอตกเย็นบางคนก็ไม่เห็นกัน เวลาเย็นเห็นกันอยู่ เมื่อถึงเช้าบางคนก็ไม่เห็นกัน หากผู้มัว คร่ำาครวญเบียดเบียนตนอยู่จะได้รับประโยชน์สักเล็กน้อยแล้ว บัณฑิตผู้มีปรีชาก็จะทำเช่นนั้นบ้าง แต่ ที่แท้ผู้เบียดเบียนตนย่อมซูบซีด สัตว์ที่ตายไปแล้วไม่ได้ประโยชน์จากการร้องไห้นั้นเลย คนฉลาด ควรดับไฟที่ไหม้เรือนด้วยน้ำฉันใด วยน้ำ ฉันใด นักปราชญ์รีบกำจัดความเศร้าโศกที่เกิดขึ้นโดยพลันเหมือนลมพัด ปุยนุ่นไป ฉะนั้น ในเมื่อเหล่าสัตว์ผู้มีชีวิตมีความตายเป็นที่สุดได้ตายไปแล้ว จะทำตนให้เข้าไป เดือดร้อน เพื่ออะไรกัน เหตุไรจึงแผดเผาตนด้วยความทุกข์ของตนอันหาอุปการะมิได้เลย สำหรับคฤหัสถ์ความขยันเป็นความดีชั้นต้น ได้โภชนาหารแล้วแบ่งปันไปเป็นความดีชั้นสอง ได้ลาภผลแล้วไม่ระเริงใจเป็นความดีชั้นสาม ถึงความวิบัติก็ไม่เดือนร้อนใจเป็นความดีชั้นสี่ อันปวงปราชญ์ ถึงจะทุกข์บีบรัดตัวก็ไม่ละเลยหน้าที่ซึ่งจะให้ผลเป็นสุข หรือจะหลงเมาสุขไป บ้าง ก็ไม่ถึงกับประกอบบาปกรรม การฝึกสมาธิเป็นประจําเป็นรากฐานการสร้างอุเบกขาบารมีได้อย่างดีเพราะเป็นการฝึกใจให้ ตั้งมั่น ไม่เอนเอียงไปในอารมณ์ต่าง ๆ มีสภาพเป็นกลาง ๆ ในสภาวะใจเช่นนี้จึงเหมาะแก่การปลูกฝัง นิสัยแห่งอุเบกขาบารมี กิจกรรม หลังจากนักศึกษาได้ศึกษา บทที่ 10 ชาดกในหมวดอุเบกขาบารมี จบโดยสมบูรณ์แล้ว โปรดทำแบบประเมินตนเองหลังเรียนบทที่ 10 และกิจกรรม ในแบบฝึกปฏิบัติบทที่ 10 294 DOU ช า ด ก วิ ถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี บาร