ข้อความต้นฉบับในหน้า
“นิสัยซื่อสัตย์, คบคนด้วยใจจริง, ไม่โลเล, เสมอต้นเสมอปลาย และไม่ลุอคติ 4” ทั้งหมด
นี้จึงนับเป็นนิสัยในวิถีนักสร้างบารมีที่นับเนื่องเข้าในสัจจบารมี
7.5 มีแค้นไม่ชำระ บุญคุณต้องทดแทน'
สาเหตุที่ตรัสชาดก
ณ พระวิหารเชตวัน พระทศพลทรงปรารภพระอานันทเถระที่มีอุปการะคุณ ทรงนำเรื่องใน
อดีตมาสาธกดังต่อไปนี้
ในอดีต มีนครใหญ่แห่งหนึ่งเกิดกบฏชายแดนขึ้น พระราชาแห่งแคว้นได้เสด็จออกปราบปราม
อย่างห้าวหาญแต่ทรงพ่ายแพ้
รอคอยพระราชาอย่างสิ้นหวัง...
พระองค์รีบขึ้นมาเสด็จหนีหายสาบสูญไปเหล่ากองทัพก็ตั้งทัพถอยร่นไป
ความวังเวง สับสน เสียขวัญ และสิ้นหวังของชาวเมืองที่ได้องค์ราชันได้ผันผ่านไปแล้ว 3 วัน
ในที่สุด พระราชาก็กลับมาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งหนึ่ง! ทรงควบม้าคู่พระทัยกลับมาอย่างปลอดภัยเข้าสู่
ฐานทัพ ยกทัพกลับพระนครยังให้ชาวเมืองโล่งใจไปตาม ๆ กัน...
การกลับมาของพระราชาคราวนี้ถึงกับเปลี่ยนท่าทีไปเป็นคนละคน พระองค์ไม่ทรงคิด
ยกทัพไปชำระแค้น แต่ละวัน เหมือนทรงเฝ้ารออะไรสักอย่าง วันแล้ววันเล่าพระองค์มิได้ตรัส
อะไรมากเหมือนแต่ก่อน พระองค์ดูเหมือนยังคงเฝ้ารอข่าวคราวอันใดสักอย่างอยู่เสมอมา หรือ
เกิดอันใดขึ้นกับพระราชา?
ผ่านไปหลายวัน สิ่งที่พระองค์รอคอยก็ไร้วี่แววที่จะมาถึงพระองค์ พระราชารับสั่งให้เพิ่มภาษี
ในชนบทแห่งหนึ่งถึง 3 ครั้ง ชาวบ้านถิ่นนั้นเดือดร้อนกันถ้วนหน้า ต่างปรึกษาหารือกัน แล้วหันไป
หาชายหนุ่มคนหนึ่ง กล่าวว่า..
“พ่อหนุ่มเอ๊ย! เจ้าเคยมีเพื่อนเป็นนายทหารหนุ่มของพระราชามิใช่รึ? เจ้าโปรดช่วยพวก
เราด้วยเถิด โปรดไปขอให้เพื่อนของท่านที่ชื่อมหาอัสสโรหะนั้นหน่ะ ช่วยให้เขาไปขอร้องพระราชาให้
ลดภาษีให้ทีเถิด ตั้งแต่เพื่อนของท่านจากไปแล้ว ภาษีก็ขึ้นเอาๆ ไม่ได้หยุดหย่อนเลย”
ชายหนุ่มสงสารและเห็นใจชาวบ้าน กล่าวว่า...
“ตกลงฉันจะไป แต่ฉันไม่อาจไปมือเปล่าได้ เพื่อนของฉันมีลูกสอง ท่านทั้งหลายโปรดช่วย
จัดแจงเสื้อผ้าและของเล่นให้เด็กสองคนนั้นด้วยเถิด รวมทั้งของฝากถึงสหายและภรรยาของเขาด้วย
เถิด” ชาวบ้านดีใจที่ชายหนุ่มรับเป็นธุระให้ รีบกุลีกุจอช่วยกันจัดแจงของฝากไปให้สหายของ
ชายหนุ่มจนเต็มพะรุงพะรังไปหมด
มหาอัสสาโรหชาดก, พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก, มก. เล่ม 58 หน้า 383-392
บทที่ 7 ช า ด ก ใ น ห ม ว ด สั จ จ บารมี DOU 193