การบรรพชาของพระราชา : หน้า 100/334

ทั้งหลาย อาตมภาพไม่ต้องการราชสมบัติ! ขอมหาบพิตรจงสละราชสมบัติแล้วทรงผนวชเพื่อ แสวงหาทางพ้นทุกข์ ทำเนกขัมมะให้เป็นที่พึ่งเสียเถิด” พระฤๅษีทูล พระราชาและพระนางจันทาเทวี กับทั้งนางสนมอีก 16,000 นาง พร้อมเหล่าอำมาตย์และ ราษฎรได้ฟังคำของพระฤาษีแล้วสลดใจกันถ้วนหน้า เกิดความเบื่อระอาในกามคิดอยากแสวงหา ความสุขสงบที่แท้จริง ทั้งหมดจึงต้องการจะบรรพชา พระราชาโปรดให้ตีกลองประกาศไปทั่ว พระนครว่า.. “ผู้ใดอยากจะบวชกับลูกของเราก็ขอจงมาบวชเถิด!” พระราชารับสั่งให้เปิดประตูวังและคลังทั้งหมด ให้จารจดที่เก็บขุมทรัพย์ตามที่ต่าง ๆ ลง แผ่นทองผูกไว้ที่เสาท้องพระโรง หากผู้ใดต้องการก็เอาไปได้เลย ส่วนชาวพระนครก็พากันทิ้งบ้าน เรือนและร้านค้า เปิดประตูทิ้งไว้แล้วบ่ายหน้าตามกันไปสู่ป่า บวชกันหมดสิ้นพระนคร ทรัพย์สมบัติ กระจัดกระจายเรี่ยราดเกลื่อนกลาดราวกับเศษขยะปลิวว่อนไปทั่วทั้งเมืองคงเหลือแต่พวกขี้เมานั่ง ดื่มเหล้าเงียบเหงาอยู่ในเมือง ป่าใหญ่ยามนี้แน่นขนัดไปด้วยอาศรมตั้งอยู่เต็มในที่ 3 โยชน์พระเตมียฤาษีมอบที่พักตรงกลาง แก่หมู่ฤาษิณี มอบหลังนอก ๆ แก่ฤาษีทั้งหลาย บรรพชิตคนไหนคิดเรื่องกาม พยาบาทหรือคิด เบียดเบียนกันเมื่อนั้นพระเตมียฤาษีจะทราบวาระจิตผู้นั้นแล้วเสด็จประทับนั่งแสดงธรรมสั่งสอนกลาง อากาศจนผู้นั้นสลดใจไปทำสมาธิได้อภิญญา 5 สมาบัติ 8 หมู่ฤๅษีและฤๅษิณี บัดนี้ได้นั่งเข้าฌานสุข สว่างไสวไปทั่วทั้งป่า.. กาลนั้นมีกษัตริย์ประเทศราชได้ข่าวว่าพระเจ้ากาสิกราชเสด็จออกผนวช จึงรีบเสด็จมา พย์เหล่านี้คงต้องมีภัยหนักหนาเป็นแน่ถึงไม่มี ยึดราชสมบัติกรุงพาราณสี เมื่อเสด็จมาถึงก็ทอดพระเนตรเห็นทรัพย์เกลื่อนกล่นทิ้งร้างวางไว้อย่าง ไร้ค่า ไม่มีค่าแม้แต่จะถูกเหลียวมอง ทรงระแวงว่าทรัพย์เหล่านี้ค ใครกล้ามาเอาไปเลย จึงรับสั่งให้เรียกพวกขี้เมามาตรัสถามจนทราบความทั้งหมด แล้วจึงมุ่งหน้าไป หาพระฤาษี เตมียฤาษีต้อนรับปฏิสันถารพระราชานั้นแล้วประทับนั่งโดยใช้อากาศเป็นอาสนะแสดง ธรรม กษัตริย์นั้นพร้อมทหารทั้งกองทัพที่ตามมาได้ฟังธรรมแล้วประสงค์จะบวชด้วยทั้งหมด ยังมี พระราชาอื่น ๆ ก็ตามมาบวชทั้งกองทัพในลักษณะนี้อีก 3 พระองค์ ที่ตรงนี้ได้เป็นมหาสมาคมใหญ่ ช้าง ม้าถูกทอดทิ้งไว้กลายเป็นช้างป่า ม้าป่า รถทั้งหลายก็ชำรุดทรุดโทรมไปในป่านั่นเอง เครื่องใช้สอย และเงินทองทั้งหลายก็เรี่ยราดเกลื่อนกลาดไปทั่วบริเวณอาศรมสถาน บรรพชิตทั้งหมดสามารถทำ อภิญญา 5 สมาบัติ 8 ให้บังเกิดได้ทั้งหมด หมู่สัตว์ก็ล้วนเมตตาต่อกัน ผลไม้ผลัดกันออกผลเต็มต้น มากมายพอเลี้ยงฤๅษีทั้งป่าอย่างอิ่มหนำา ดอกไม้นานาพันธุ์ก็ผลิบานกันอย่างสําราญ ป่าใหญ่อัน อุดมร่มรื่นนี้รับรองหมู่ฤๅษีสืบมาช้านาน เมื่อละโลกกันแล้วก็ไปเสวยสุขกันต่อที่พรหมโลก ส่วนช้าง และม้าทั้งหลายได้ยังจิตเลื่อมใสในหมู่ฤาษี ไปบังเกิดในสวรรค์ทั้ง 6 ชั้นตามกำลังบุญสืบไป.. บ ท ที่ 3 ช า ด ก ใ น ห ม ว ด เ น ก ข ม ม บ า ร มี DOU 83