การช่วยเหลือผู้อื่นในวิถีนักสร้างบารมี : หน้า 194/334

นับเป็นข้อคิดที่ทำให้ดวงตาสว่างได้ดียิ่ง แต่พระราชามีดวงตาคล้ายดั่งโคลนไปแล้ว กลับ พาลไม่ยอมรับมาคิดพิจารณา ทรงเชื่อในครูมากกว่าบุตรของตน พระองค์เห็นว่าอย่างไรครูก็น่าจะมี ความน่าเชื่อถือกว่าบุตร ผู้คนมักเชื่อถือตามความนิยมของบุคคลมากกว่าเหตุผลอยู่เสมอมา! นับว่า พระจันทกุมารเองก็หมดหนทางแล้ว แต่ก็มิอาจตัดใจยอมตายได้ เนื่องเพราะคนอีกมากมายต้อง ตายโดยพระองค์เป็นต้นเหตุผู้เดียว ยามนี้ความตายกลับเป็นเรื่องเล็กสําหรับพระองค์ เมื่อหมด หนทางเจรจาพระองค์จำต้องข่มศักดิ์ศรีอีกครั้ง เสด็จลุกขึ้นอ้อนวอนมหาชนให้ช่วยกันทูลทัดทาน แต่มหาชนก็ยังไม่กล้าพอ เมื่อไม่มีคนเปิดก็ย่อมไม่มีคนตาม มหาชนรอคนเปิดอยู่! มหาชนรู้ว่า พวกตนไม่ถนัดกล่าววาจาแต่ถนัดขว้างปามากกว่า เนื่องเพราะรู้ว่าวาจาตนไม่สับสนเจ้าเล่ห์เท่าทัน ปุโรหิตชั่วนี้ ดังนั้นพิธีบูชายัญได้เริ่มขึ้นแล้ว! พระจันทกุมารมิอาจเห็นทุกคนต้องตายได้จริง ๆ แม้มีเวลาเหลือสักนิดพระองค์ต้องไม่ วางมือเป็นอันขาด แต่พระองค์มิรู้จะทำอย่างไรแล้วจริง ๆ จึงทรงพร่ำพิไรรำพันหวังให้พระราชบิดา พระทัยอ่อน แต่คล้ายดั่งพระราชาทรงปราศจากพระกรรณ หรือไม่ก็ไร้ดวงหทัยไปแล้วคนปราศจาก หัวใจนั่นคือคนตาย! เพราะฉะนั้น ตอนนี้นับว่าพระราชาใกล้ตายเต็มที่แล้ว กัณฑหาละก็ไร้หัวใจได้หยิบ ดาบเข้าไปหมายติดคอพระจันทกุมารโดยเร็ว พริบตานั้น พระนางจันทาเทวีมเหสีของพระจันทกุมาร พลันตั้งสัจกิริยาว่า.. “หากปุโรหิตนี้ทำกรรมชั่วช้าจริงแล้วไซร้ ขอให้ทวยไท้เทวารีบลงมาช่วยพระสวามีด้วยเถิด!” ทันใดนั้นเอง ท้าวสักกเทวราชลงมาจากดาวดึงส์ ทรงกวัดแกว่งก้อนฉวัดเฉวียนน่าหวาดเสียว พลางตรัสขู่ว่า.. “เจ้าราชากาลี! อย่าได้ฆ่าพระจันทกุมารเชียวนะ! พระจันทกุมารนี้ไม่เคยคิดร้ายต่อเจ้า พระโอรสนี้เฝ้าดูแลเจ้ามาตลอด เป็นผู้องอาจกล้าหาญประดุจราชสีห์ เจ้าราชากาลีเอ้ย! คนฆ่าลูกเมีย ฆ่าประชาชนผู้บริสุทธิ์แล้วได้ไปสวรรค์ เจ้าเคยได้ยินมาก่อน ?" ราชาโง่กับปุโรหิตชั่วเห็นค้อนแล้วให้อกสั่นพรั่นพรึงยิ่งนัก ทั้งสองรีบวิ่งไปแก้เชือกที่มัด คนทั้งหมดออกราวกับถูกมนต์สะกด แก้โดยเร็ว ลนลานอย่างยิ่ง ทุกคนปลอดภัยแล้ว และตอนนี้ ท้าวสักกะเปิดแล้ว! มหาชนก็พร้อมแล้ว ก้อนหินมีอยู่ในมือทุกคน! กัณฑหาลปุโรหิตโดนก่อนเพียง คนละก้อนเท่านั้น! วิญญาณหลุดออกจากร่างปุโรหิตทันที นับเป็นพลังมวลชนที่น่ากลัวจริงๆ แม้ พระจันทกุมารก็มิอาจมาห้ามได้ทัน แต่มิคาดพลังมวลชนยังมุ่งตรงไปที่พระราชาด้วย พระจันทกุมาร รีบปราดไปเร็วสุดชีวิตเข้าสวมกอดพระบิดาไว้แน่น มหาชนก็ยังไว้ทัน พระราชาพ้นความตายเพราะ พระโอรสที่ตนจะฆ่าโดยแท้ มหาชนอย่างน้อยพอจะไว้ชีวิตพระราชาได้ แต่ไม่อาจให้ที่อยู่อาศัยใน พระนครนี้แก่พระราชาได้อีกแล้ว น่าอนาถ! จากผู้ครอบครองทุกสิ่งกลับกลายกระทั่งที่จะยืนพิงยังมิอาจมี มหาชนช่วยกัน บ ท ที่ 6 ช า ด ก ใ น ห ม ว ด ขั น ติ บารมี DOU 177