วิสุทธิมรรถแปลภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) : หน้า 277/329

ประโยคสรุป - วิสุทธิมรรถแปลภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ)-หน้า 277 อุทิพพยญาณเป็นต้น จิตของพระอธิษฐานว่าสู้ผู้มีวิสุทธิมรรถตามลำดับ เป็นไปแล้ว ย่อมแน่นแน่นในณิทีโร โดยเป็นผลสมบัติ ในลำดับ แห่งโคตรภูญาณอันนี้ซึ่งว่ามีอารมณ์ ถึงในผลสมบัตินี้ เพราะความที่พระอธิษฐานว่าสู้ น้อมจินไปถึงเป็นพระสถากามี พระสถากามีล่า...ตั้งวิสานไปก็เป็นพระสถากามี พระสถากามีล่า...ตั้งวิสานไปก็เป็นพระอนาคามี ดังนี้ อาจารย์เหล่านั้นควรถูกพูดกล่าวว่า "เมื่อเป็นอย่างนั้น พระอนาคามี (ตั้งวิสานไป) ก็ถึงเป็นพระอรหันต์ พระอรหันต์... ก็ถึงเป็นพระปัจเจกพุทธเจ้า" เพราะเหตุนี้ คำของอาจารย์เหล่านั้น จึงไม่ควรถือเอาละน้อย อันนี้ คำของอาจารย์เหล่านั้น เป็นอันถูกปฏิเสธด้วยอำนาจพระบาลี (เรื่องโคตรภูธรรม 10 ที่กล่าวแล้ว ซึ่งแยกวิสานสำหรับมรรคและสำหรับผลเป็นคนละอย่าง) ด้วย แม้เพราะเหตุนี้ จึงไม่ควรถือเอาเขา ควรถือเอาแต่เท่านั้น คือ "ผลเท่านั้น" เกิดขึ้นแม้พระสถากามี มรรคาเกิดขึ้นไม่ผล (ที่คิดยัน) เล่า ถ้า มรรคที่พระอรหบูคผู้นั้นได้บรรลุเป็นปฐมานิมนต์มรรค (มรรคามปฐม-ภานา) ก็เป็นปฐมานิมนต์ผลเหมือนกัน เกิดขึ้นแก่พระอรหบูคผู้นั้น ถ้ามรรคเป็นฤาษีกนกเป็นต้น อาฏกะใดมาณะหนึ่ง ผลก็เป็นทุกข์-