วิฒิธรรมวรรคเล 3 ตตอน 2 (ตอนจบ) : หน้า 59/329

ประโยค - วิฒิธรรมวรรคเล 3 ตตอน 2 (ตอนจบ) หน้าที่ 59 วิริยะมานุโมทิโดยอาการชื่อว่ามีความแปรไปเป็นธรรมดา เพราะมีความเปลี่ยนไปเป็นปกติโดยอาการ 2 คือโดยชรและโยมะนะ อารมณ์ โดยอาการชื่อว่าไม่มีแก่เพราะเป็นสิ่งอ่อนแอ และเพราะเป็นสิ่งพิฆ่าได้ง่ายเหมือนไม่มะรพี อองมูลโน โดยอาการชื่อว่าเป็นมูลแห่งความลำบาก เพราะ เป็นเหตุแห่งความทุกข์ยาก วคโต โดยอาการชื่อว่าเป็นผู้มา เพราะมักทำลายความไว้ วางใจเสีย จุดศีรษะผู้มานั้นเป็นมิตร วิวโท โดยอาการชื่อว่าเสื่อม เพราะปราศจากความเจริญและ เพราะเป็นตัวเสื่อม สาวโร โดยอาการชื่อว่าเป็นสังถะ เพราะเป็นสิ่งที่เหตุปัจจัย ปรุงแต่งขึ้น มารามิสโต โดยอาการชื่อว่าเป็นเหยื่อมาร เพราะเป็นเหยื่อ ของมิจฉามารและกิเลสมาร ๓. มาหูกว่า คือคำหน้า ปรอมม นี้ ใช้ในอรรถแห่งคำว่ามีความหมายว่าแยกเป็น 2 เช่นเดียวกับคำว่า วิจินทุทก มีความหมายว่า ขาดออกเป็น 2 ท่อน ดังนั้น ด้วยเหตุนี้ในที่นี้ท่าน จึงแปลว่าปรมว่า เปลี่ยนไปโดยอารม 2 2. อธิบายว่า ใครวางใจในบุญจบนี้ว่าเป็นเหตุให้เกิดสุข ไม่เป็นเหตุให้เกิดทุกข์ เป็นเหตุ หมด เหมือนวางใจในศัตรูที่หน้เป็นมิตร