วิถีธรรม: ความสุขและอนิสงส์จากการปัญญาภาวนา : หน้า 280/329

ประมาณฯ - วิถีธรรมโดยแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 280 จิงเป็นสามัญผู้ผ่อนอูนดม มีความเราร้อน อันธะรับแล้ว มือตมตรธรรมเป็นอารมณ์ เป็นผลที่ละเมียดละไม : คายโลกามินแล้ว เป็นผลที่ซาบซ่านไปด้วยความสุขอันสะอาด มีโอช ซึ่งเป็นอมตสุข" (มีรส) หวานขึ้น ยิ่งกว่าน้ำหวาน เปรียบประดุจน้ำผึ้ง เหตุตูด บันฑิตยังปัญญาให้คิดแล้วตั้งได้ ประสบความสุขนั้น อนันต์เป็นสุดยอด เยี่ยมงาของอริผลนั้น เหตุนี้น การได้ เสวยสุขของอริผลนั้น จึงกล่าวว่าเป็น อนิสงส์ของวิปสนาภาวนาในปัญญาภาวนา- วิการนี้ [นิธโรสมาภูติสมาภูสมภูติภูติ] อนิสงส์ขวา "นิธโรสมาภิวิสาภูสมภูติภูติ" ความว่า องค์นี้ เช่นแต่การได้เสวยผลแห่งอริผลแท้นั้นหาได้ แต่แม้ควาามเป็น ผู้สามารถในการเข้าถนิธโรสมาภูติ นี้ ก็พิสูจน์ว่านี้เป็นอนิสงส์ของ ปัญญาภาวนานี้ด้วย (ต่อไป) นี้เป็นปัญหากรรมเพื่อขยายความนิธโรสมาภิ ในความว่า "ความเป็นผู้สามารถในการเข้าสนิธโรสมาภิ" นั่น คือ นิธโรสมาภิ