การวินิยะและอนาคาริวิเนียบง : หน้า 48/356

ประโยค ๔ – มังคลัตถีนี้เป็นเปล่า เล่ม ๒ – หน้า ๔๘ กล่าวว่าด้วยวินิยะ [วินิยะ ๒ อย่าง] [๒๔๕] ชื่อว่าวิเนียบง ๒ อย่าง ด้วยสามารถวิเนียบงของ บรรพติค และ คูหัสติ. [อนาคาริวิเนียบง] ในวิเนียบง ๒ อย่างนั้น การไม่ต้องอาบัติ ๓ กง ชื่อว่าอนาคาริ- วิเนียบง (วิเนียบงของบรรพติค) อนาคาริวิเนียบงนั้น ชื่อว่าอนบบรรพติคศึกษาดีแล้ว เพราะไม่ ต้องโทษเครื่องเคราะห์หมอง และเพราะทานให้ตั้งอยู่ในคุณ คือ มรรยาท ชื่อว่าเป็นมงคล เพราะนำมาซึ่งประโยชน์สุขในโลกทั้ง ๒. ก็ในคำเหล่านี้ คำว่า " การไม่ต้องอาบัติ ๓ กง ชื่อว่าอนาคาริ- วิเนียบง" ข้าพเจ้ากล่าว ด้วยสามารถกำหนดอนาคาริอย่าง ถูกถุฎ์ เพราะฉะนั้น ในอาบัติแม่ทั้ง ๓ กง อาบัติต้องใด ๆ อันก็ภุญไตุใกล้ก็ต้องแล้ว อาบัติตองนั้น ๆ อันก็ญุตนั้น พึงแสดงคืน เสน่ห์อาศฐฐานวิธี (อุญกรรม) และเทคนิควิธี (แสดง) ที่เดียว. เพราะว่ากองอาบัติแม่ทั้งก็จ้องแล้ว อันก็ญุตรอรรถธรรมสีดีแล้ว แสดง เสน่ห์ดี๋ ย่อมไม่ทำอันตราย- [อันตรายธรรม] ด้วยเหตุนี้ ในอรรถกถาอธิฏฐิภพ ท่านจึงกล่าวว่า 'พระธรรมสิกขา (ทองคำ ญนุปโยม ป. ๓) วัดพระมาลัย แปล ๑. สัมมนติ. ๒/๕๓๓.