ภาวะการเข้าถึงพระนิพพานในพระพุทธศาสนา : หน้า 130/356

ประโโยค ๔ - มังคลิตาที่เป็นเปล่า เล่ม ๒ - หน้า ที 130 พระพุทธเจ้าทั้งหลายก็แก้ไขไม่ได้ ย่อมเป็นเช่นเดียวกับอริยภูมิ และ กัลยกฏ๓๓๓๓๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙ เมื่อยังลงสู่สภะเดียว กีอาม หายลงสู่ ๔-๓ สภะก็ดตาม เข้าย้อมเป็นนิสติทุกภารกิ เขาถึงการห้ามทางสวรรค์ และการห้ามทางพระนิพพาน ไม่ควรเพื่อจะ ไปแม้สวรรค์ ในลำดับแห่งกามพนัญ จึงต้องกล่าวไปเบิ่ง พระนิพพานเอง สัตว์ผู้นี้ เป็นผู้ผ่านแผ่นดิน ชื่อว่าเป็นคนในวัฏฎะ โดยมากการออกจากภพของสัตว์เห็นปานนี้ไม่มี." [๒๓๓] อรรถถกอปนฺณสูตรว่า "ก็ชนเหล่าใด ถืออักษร ของเจ้าลัค ๓ คนผู้นั้น ฯลฯ สัตว์ผู้นี้ เป็นผู้ผ่านแผ่นดิน ชื่อว่าเป็น คนในวัฏฎะ ถามว่า ก็สัตว์ผู้นี้ ย่อมดิ่งลงในอัตภาพเดียวกัน หรือ แม้ในอัตภาพอื่นด้วย ? ตอบว่า ย่อมดิ่งลงในอัตภาพเดียวเท่านั้น แต่ด้วยสามารถ อเนสนะ (คือการเสพจบุน) แม่นกพอื่น เขาย่อมชอบในทิฏฐิ นั้น ฯ ได้เหมือนกัน เพราะโดยมาก ชื่อว่าการออกจากพงของสัตว์ เห็นปานนี้ ไม่มี." [๒๓๔] นัยอันมาในภูมิอปลินุกสูตรนี้ว่า "บทว่า สชฺฌ- ยนุติ คือ ย่อมเรียนคัมภีร์ที่แสดงทิฏฐิฉันแล้วสวด. บทว่า วิม-