ข้อความต้นฉบับในหน้า
นั่นเอง หาใช้โดยไม่ชอบธรรมไม่.
ได้ยินว่า ในวันที่หนึ่ง พระราชทรงถวายมหาทานท้อโศการาม
ประทับนั่งในท่ามกลางพระภิษูษ์ ซึ่งนับได้ประมาณทบทเสร็จ
ทรงปราดกลางด้วยมือป้อง ๔ แล้วทรงถามปัญหาว่า "ขอแต่
ท่านผู้เจริญ ! ซื้อว่าพระธรรมที่พระผู้พระภาคเจ้าทรงแสดงแล้ว
มีประมาณเท่าไร ? " พระสงฆ์ถวายพระว่าว่า "มหาบพิธ ! ซื้อว่
พระธรรมที่พระผู้พระภาคเจ้าทรงแสดงแล้วนั้น ว่าโดยองค์ มีองค์
๔, ว่าโดยองค์ มี ๔๕,๐๐ พระธรรมขันธ์" พระราชทรงเลื่อมใส
ในพระธรรม แล้วทรงรับสั่งว่า "เราจักบูชาพระธรรมขันธ์แต่ละ
นับด้วยวิหารแต่ละหลัง ๆ ดังนี้ ในวันเดียวเท่านั้น ได้ทรงสละ
พระราชทรัพย์ถึง ๖๓ โกฎิ แล้วได้ทรงบังสับพวกองค์ว่า "ไปเดิน
นาๆ ! พวกท่านเมื่อใดสั่งวิหารในนครแต่ละนคร จงให้สร้าง
พระวิหาร ๔๕,๐๐๐ หลัง ในพระนคร ๔๕,๐๐๐ นครเดิม" ดังนี้
ส่วนพระองค์เองได้ทรงเริ่มงานเพื่อประโยชน์แก่โคศมหาวิหาร ใน
อิโคทาราม. พระสงฆ์ได้ให้พระเถระชื่อว่ากินกุดเดะ ผู้มีกี่มาก
มีอนุภาพมาก สิ้นอาลัยแล้ว เป็นภิกษุมาโดยอัตตลือ พระเถระได้งาม
งานกิ่งสำเร็จนี้ ให้แล้วเสร็จด้วยอนุภาพของตน พระ
เถระได้ให้การสร้างพระวิหารสำเร็จลง ๓ ปี แม้ด้วยอนุภาพอย่างนั้น.
[ พระเจ้าโศภาคมาราชทรงทำการลองพระวิหาร ]
ข่าวสารจากทุก ๆ นคร ได้มาถึงวันเดียวกันนี้เอง พวกอำมาตย์