ปฐมสัมผัสสาเหติกแปล ภาค ๑ : หน้า 305/409

ประโยค(ค) - ปฐมสัมผัสสาเหติกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 300 เป็นต้น อีกอย่างหนึ่ง เราจะลึกตามได้จริง ๆ คือเมื่อจิตสักเราได้ น้อมไปเฉพาะแล้วเท่านั้น เราก็จะลึกได้ " จริงอยู่ พระมหาบุรุษ ทั้งหลายผู้มีบารมีเต็มเปี่ยมแล้ว ไม่มีการทำบริการ เพราะเหตุนัน มาหาบุรุษเหล่านั้น พอจ้อมจิดมุ่งตรงไปเท่านั้น ก็ย่อมจะลึก ( ชาติ ) ได้ ส่วนคุณอุปุจ์ผู้เป็นอาทิตย์ธมิกทั้งหลาย ต้องทำบริการจึงจะลึก ( ชาติ ) ได้ เพราะเหตุนัน การบริการด้วยสามารถแห่งคุณอุปุจ์เหล่านั้น จึงควรกล่าวไว้ว่าแต่ ว่า เมื่อท่านเข้าจะกล่าวการบริการนันจะทำทานแห่งพระวินัยให้เป็นภาระหนักอึ้ง เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า จะไม่กล่าวการบริการนั้นไว้ แต่เด็กศึกษาผู้มีความต้องการควรถือเอาบริการนั้นตามที่นัยว่าข้าพเจ้าไว้แล้ว ในกรณีขอิสฐมรร." ก็เป็นนิตย์แห่งพระวินัยนี้ ข้าพเจ้าจักพรรณนาไว้เฉพาะบัณฑิตเท่านั้น บทว่า เลยญดึก เป็นนิตย์น บาล ลงในวรรณะแห่งการแสดงประการที่พระองค์ทรงเริ่มไว้แล้ว เพราะเหตุนั้นนนั้นแล พระผู้พระภาคเจ้า เมื่อจะทรงแสดงประการที่ต่างกันแห่งบุพพวิภาค ที่พระองค์ทรงเริ่มไว้แล้วนั้น จิงตรัสคำว่า " เอกภูมิ ชาติ " เป็นต้น ในคำว่า " เอกภูมิ ชาติ " เป็นต้นนั้น มีวินิจฉัยดังนี้ :- สองบทว่า เอกภูมิ ชาติ ความว่า ชาติหนึ่งบ้าง ได้แก่ ขันธ์-สันดานอันนั้นเนื่องในภพหนึ่ง ซึ่งมีปฏิสันถารเป็นมูล มีฤทธิ์เป็นที่สุด บทว่า " เทวภูมิ ชาติ " เป็นต้น คันนี้.